اگرچه غلظتهای آلاینده ها به میزان قابل توجهی از خانهای به خانه دیگر تغییر می کند، سطوح آلاینده های متداول هوا اغلب در درون خانه بیشتر از فضای باز بیرون خانه است.
از آنجا که بیشتر مردم مدت زمان بیشتری را در خانه به سر می برند،تماس با آلاینده های هوا در خانه یک مشکل زیست محیطی به شمار می رود.
در واقع عدم استفاده کافی از وسایل تهویه در کشورهای در حال توسعه که برای سوخت از زغال سنگ ، چوب ، باقیمانده خشک شده محصولات کشاورزی و سایر زیستتوده های فراوری نشده استفاده می کنند، ایجاد آلودگی دود و کربن منوکسید می شود که مشکلات تنفسی و ناخوشی را در بین تعداد زیادی از مردم، بخصوص در میان زنان و بچه های جوان به همراه دارد.
مهمترین و بحثانگیزترین گاز آلی الاینده هوا در خانه، فرمالدئید H2C=O است.
فرمالدئید یک ماده سرطانزای قوی شناخته شده است.
فرمالدئید یک سازنده ناچیز هواست زیرا بصورت یک حد واسط پایدار در اکسایش متان و سایر ترکیبهای آلی فرار یافت می شود.در حالیکه غلظت آن در فضای باز معمولا کم است و حائز اهمیت نیست، سطح گاز فرمالدئید در خانه ها اغلب چند برابر بیشتر است.
منابع عمده برای این گاز در خانه، انتشار آن از دود سیگار و از مواد سنتزی حاوی رزینهای فرمالدئید ( پلاستیک ) است که در اسفنج اوره _ فرمالدئید برای عایق بندی و به صورت یک چسب در تخته چندلایی و تخته های ساختمانی به کار می رود.
از فرمالدئید در رنگرزی فرش و پارچه نیز استفاده می شود.
فرمالدئید یک ماده سرطانزای قوی شناخته شده است.
امتیاز: 0.40
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!