منو
 کاربر Online
201 کاربر online
 : ادبی
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline لیلا مهرمحمدی 3 ستاره ها ارسال ها: 411   در :  شنبه 21 آبان 1384 [08:50 ]
  آرایه های ادبی در "حافظ"
 

باز هم سخن از حافظ است.شاعری که متعلق به همه ی اعصار و قرون است.شعر او به هیچ طبقه یا دوره ای متعلق نیست.در کلام او رمزی نهفته است که آنرا نمی توان به هیچ مسلک و طریقتی نسبت داد. کلامش همیشگی است.
در غزلیات حافظ امثالی به چشم می خورد که طبعاً آفریده ی خود او است،و به علت حکمت عمیقی که در آنهاست به صورت امثال سائر در آمده است.
"ارسال المثل یا تمثیل از صنایع معنوی علم بدیع در ادبیات است و آن است که عبارت نظم یا نثر را به جمله ای که مََثل یا شبیه آن متضمن مطلبی حکیمانه است بیارایند."
آنچه در لسان اهل ادب به "مَثل"تعبیر کنند،عبارتست از:"تشبیه امری به امر دیگرتا از آن فایدتی حاصل آید."
1-شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها
"حافظ"
کاربرد:کسی که رنج ومشقتی ندیده از احوال شخص مصیبت دیده با خبر نیست.

من همچون پیاده تو سواری
زرنج پایم آگاهی نداری
"فخرالدین اسعد گرگانی"

2- صلاح کار کجا و من خراب کجا
ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا

کاربرد:درجایی که بین دو موضوع تفاوت واضحی باشد.

میان ماه من تا ماه گردون
تفاوت از زمین تا آسمان است

3-آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت ، با دشمنان مدارا

کاربرد:آسودگی خیال با کسی است که با دوست و دشمن به خوبی رفتار کند.

گر بنده کنی ز لطف آزادی را
بهتر که هزار بنده آزاد کنی
"سعدی "

**********************************************

شما نیز مارا در این بحث یاری دهید....

  امتیاز: 0.00