منو
 کاربر Online
267 کاربر online
 : دین و زندگی
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline خدیجه جفاکش 3 ستاره ها ارسال ها: 204   در :  سه شنبه 19 مهر 1384 [04:30 ]
  تفاوت‌ افطار کنندگان‌
 

افطار نیز با تفاوت‌ حالت‌ روزه‌ داران‌ متفاوت‌ می‌شود:

الف‌ - کسی‌ که‌ روزه‌ او امساک‌ از خوردنی‌ و نوشیدنی‌ و موارد مذکور در فقه‌ است‌، و بخاطر ترس‌ از عذاب‌ یا اشتیاق‌ رسیدن‌ به‌ بهشت‌ نعمتها می‌باشد و روزه‌ خود را تکلیفی‌ از جانب‌ خدای‌ متعال‌ می‌داند، افطار او نیز طبعاً بخاطر از بین‌ بردن‌ سختی‌ گرسنگی‌، و رهایی‌ از بند تکلیف‌، یا فقط‌ بخاطر میل‌ به‌ غذا هنگام‌ پایان‌ تکلیف خیالی ‌ می باشد .

ب‌ - کسی‌ که‌ هنگام‌ روزه‌ از تمام‌ کارها و حرکاتی‌ که‌ خدای‌ متعال‌ حرام‌ کرده‌ اجتناب‌ می‌کند، و هدف‌ او بدست‌ آوردن‌ خوشنودی‌ پروردگار و رسیدن‌ به‌ درجات‌ بالا می‌باشد، افطار او نیز - که‌ انجام‌ بعضی‌ از چیزهایی‌ است‌ که‌ در حال‌ روزه‌ از آن‌ اجتناب‌ می‌نمود - با اجازه‌ مولایش‌ بوده‌ و بقصد نیرو گرفتن‌ برای‌ عبادت‌ و بدست‌ آوردن‌ شناخت‌ و کمالات‌ افطار می‌کند، گرچه‌ از خوردن‌ و آشامیدن‌ هم‌ لذت‌ می‌برد.

ج‌ - کسی‌ که‌ در روزه‌ خود علاوه‌ بر موارد مذکور، از هر فکر پستی‌ گرچه‌ مباح‌ نیز باشد خودداری‌ می‌کند، افطارش‌ نیز برای‌ خدا و در راه‌ خدا و با یاری‌ او خواهد بود. بهمین‌ جهت‌ افطار این‌ گروه‌ برای‌ میل‌ به‌ غذا و خوراکشان‌ بیش‌ از اندازه‌ نبوده‌ و آنان‌ را از یاد حضور پروردگار باز نمی‌دارد.

ای‌ فقیر! بنگر که‌ افطار و غذای‌ حلال‌ تو اگر فقط‌ بخاطر میل‌ به‌ غذا باشد شبیه‌ غذاخوردن‌ حیوانات‌ است‌، بخصوص‌ اگر زیاده‌ روی‌ نمایی‌. و اگر حرام‌ باشد ، از حیوانات‌ نیز پایینتر خواهی‌ بود. ولی‌ اگر بخاطر انجام‌ دستور خداوند و نیرو گرفتن‌ برای‌ عبادت‌ و بدست‌ آوردن‌ نزدیکی‌ و قرب‌ خدا باشد، شبیه‌ عمل‌ پیامبران‌ و اولیا و فرشتگان‌ مقرب‌ می‌باشد. اگر فرض‌ کنیم‌ آنان‌ هنگام‌ غذا خوردن‌ لذتی‌ نفسانی‌ نیز دارند ولی‌ همین‌ لذت‌ هم‌ بهمراه‌ نیتهایی‌ عالی‌ می‌باشد چنانچه‌ نگاه‌ آنان‌ به‌ این‌ دنیا و استفاده‌ از آن‌ و دخل‌ و تصرف‌ در آن‌ با کارهای‌ عموم‌ مردم‌ فرق‌ می‌کند. آنان‌ با این‌ که‌ در این‌ دنیا بوده‌ و طبیعتاً از نعمتهای‌ آن‌ بهره‌مند می‌شوند، ولی‌ در عین‌ حال‌ به‌ حمد و ثنای‌ خداوند مشغول‌ بوده‌ و توجهی‌ به‌ دنیا ندارند، باین‌ معنی‌ که‌ آنها نعمتها را نگریسته‌ ولی‌ نه‌ از این‌ جهت‌ که‌ نعمت‌ است‌ بلکه‌ از این‌ جهت‌ که‌ آنها در آن‌ می‌دیدند که‌ این‌ نعمتی‌ است‌ از جانب‌ خدا و حتی‌ بخشنده‌ نعمت‌ را در آن‌ می‌دیدند، و باین‌ جهت‌ لذت‌ می‌بردند. بنابراین‌ تو نیز نیت‌ خوبی‌ را برای‌ روزه‌ خود انتخاب‌ کن‌



  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline خدیجه جفاکش 3 ستاره ها ارسال ها: 204   در :  شنبه 30 مهر 1384 [05:17 ]
  شب قدر
 

در آیین آسمانى اسلام، شب قدر برترین و بزرگترین شب در طول سال است. اهمیت این شب تا حدى است که سوره اى در قرآن با این نام نازل شده است. این شب، شبى است که در آن قرآن نازل شده است. خداوند در قرآن کریم شب قدر را از هزار ماه بالاتر برشمرده است و آن را شبى مبارک و پر خیر وبرکت توصیف مى نماید که سرتاسر آن مملو ازرحمت خاص الهى و دورى ازآسیبهاى مادى و معنوى براى بندگان برگزیده اوست. ائمه اطهار در مقام تبیین و تفسیر قرآن کریم، علت برترى و فضیلت این شب نسبت به هزار شب را ، برترى و فضیلت عبادت و انجام عمل صالح در این شب ذکر نموده اند که با عبادت و طاعت الهى در هزار ماه برابرى مىکند. پس به جاست در این مجال کوتاه اندکى درباره معناى قدر و رویدادهایى که دراین شب واقع میگردد،و اعمال ویژه این شب بیشتر تأمل نماییم.

اساساً قدر به معنای اندازه گیری است و ظاهراً منظور قرآن کریم از گذاردن نام قدر بر این شب بر عظمت ، تقدیر و اندازه گیری امور در این شب مى باشد. بدین معنا که در این شب خداوند حوادث یک سال ، از این شب قدر تا شب قدر سال آینده را تقدیر مى کند. در این شب مرگ و زندگى، سعادت و شقاوت، رزق و روزى و ... ( حتى آمدن یا نیامدن باران) براى انسانها مقدر مى گردد. و ملائک به اذن پروردگار ، مقدرات امور را به حجت و امام زنده هر عصر نازل میکنند . در زمان ما نیز هر ساله در شب قدر ملائکه تقدیر امور را از جانب خداوند بر امام زمان ما، حضرت مهدى (عج) نازل مینمایند.

با در نظر گرفتن دو آیه از قرآن کریم و دقت در آنها و با استفاده از احادیث نبوى وکلام ائمه اطهار مى توان دریافت که یک چنین شبی در ماه مبارک رمضان قرار دارد.چرا که خداوند در آیه 185 سوره بقره می فرماید:" ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است" و در آیه آغازین سوره قدر نیز شب قدر راشبى میداند که قرآن در آن نازل گشته است. پس به خوبى میتوان نتیجه گرفت که شب قدر در ماه مبارک رمضان قرار دارد و قرآن در این شب و بالطبع در ماه رمضان نازل شده است. برخى روایات رسیده از پیامبر اکرم واهل بیت نیز این مطلب را تأ یید مى نماید. نهایتاً آنچه ما میتوانیم از قرآن کریم در تعیین زمان این شب بفهمیم ، محدود به وقوع یک چنین شبى در ماه مبارک رمضان است. اما روایات رسیده از اهل بیت در تفسیر قرآن وضعیت را روشن تر می کند. دراین روایات به شبهای نوزدهم ،بیست و یکم و بیست و سوم ماه رمضان اشاره شده است و شب بیست و سوم از بقیه محتمل تر شمرده شده است.
حال که ارزش و فضیلت یک چنین شبى روشن شد و دانسته شد که فضیلت عبادت در این شب از فضیلت عبادت در هزار ماه بیشتر است؛ چه نیکوست که انسان آگاه این فرصت را غنیمت شمرد و به دستورات خاصی که در این شب وارد شده عمل کند. از جمله اعمالى که دراین شب سفارش شده زنده نگه داشتن یاد خداوند در دل و سعی در اطاعت بیش از پیشِ اوست. شایسته است آدمى به وسیله دعا و استغفار و توسل به ساحت مقدس معصومین، خاضعانه و خاشعانه ازخداوند بخواهد که در این شب عزیز اورا مورد مغفرت و عفو خود قرار دهد و همچنین از اولیای امر خود تقدیر بهتری را طلب کند. به جاست که انسان دراین شب از یاد محرومان غافل نباشد وتا حد امکان از آنها دستگیری کند که این کار نزد خداوند اهمیت زیادى دارد. از برترین اعمال این شب، تفکر و تحصیل علم در باب مسایلى است که انسان را به خدا نزدیکتر می گرداند، تا بدین وسیله مقدمات نزدیکی بیشتر به خداوند را در ماه میهمانى او فراهم کند.
به این امید که توفیق درک فضیلت چنین شبی را داشته باشیم.







  امتیاز: 0.00    نمایش یاسخ های این پست