منو
 صفحه های تصادفی
مناره های تاریخی شهر اصفهان
تیره توت
دریای عمان
ارتباطات تلفن سیار
شغل کارشناس امور اداری
امپراطوری روم
لقب عالم آل محمد و علت آن
بیوفیزیک
بالگردآپاچی
گوشت، ماکیان ، ماهی ، نخود و لوبیا «حبوبات» ، تخم مرغ و آجیل
 کاربر Online
1144 کاربر online
 : بهداشت وسلامت
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه پزشکی 3 ستاره ها ارسال ها: 1819   در :  سه شنبه 21 بهمن 1393 [06:55 ]
  نکاتی درباره سوراخ کردن گوش و گوشواره
 

- باید هنگام سوراخ کردن شرایط استریل رعایت شود. وسیله‌ای که برای سوراخ کردن گوش استفاده می‌شود باید حتما استریل شود. پوست قبل از سوراخ شدن باید با مواد ضدعفونی‌کننده تمیز شود. دستی که گوش را سوراخ می‌کند باید دستکش داشته باشد.

- با سوراخ کردن گوش زخم کوچکی در ناحیه به وجود می‌آید که استفاده از پماد‌هایی مثل تتراسایکلین در 24 تا 48 ساعت اولیه به مدت حداقل 3 بار در روز می‌تواند کمک‌کننده باشد.

- اگر بعد از 24 ساعت میزان درد افزایش پیدا کرد یا در محل سوراخ شدن قرمزی و تورم به وجود آمد مراجعه به پزشک الزامی است چرا که نیاز به آنتی‌بیوتیک خوراکی احساس می‌شود.

- برای سوراخ کردن گوش محدوده سنی خاصی وجود ندارد و امروزه با وجود دستگاه‌های خاصی که برای سوراخ کردن گوش موجود است، استفاده از روش سنتی مرسوم نیست.

- قسمت نرمه گوش با غضروف در ارتباط نیست عفونت و التهاب آن خطرناک نیست ولی سوراخ‌هایی که در قسمت‌های بالای گوش انجام می‌شود و به غضروف نزدیک است اگر عفونت کند، عفونت خطرناکی است چون غضروف گوش، بافتی است که خون‌رسانی در آن ضعیف است و عفونت آن سریع در کل لاله گوش منتشر می‌شود.

- کسانی که از گوشواره‌های غیرطلا استفاده می‌کنند ممکن است دچار حساسیت شوند و محل اتصال گوشواره به گوش دچار اگزمای حاد، همراه با قرمزی‌، خارش و ترشح شود. این اگزما اگر فوری درمان نشود باعث ایجاد عفونت هم می‌شود. درمان اصلی استفاده نکردن از گوشواره و درمان حساسیت و عفونت احتمالی با استفاده از آنتی‌بیوتیک خوراکی است.

- گوشواره‌ای که از جنس طلای خالص باشد نه طلای ۱۸ عیار، سبب اگزما نمی‌شود.
برخی از افراد سوزن گوشواره را با الکل ضدعفونی می‌کنند اما این کار در مورد طلای خالص لزومی ندارد و در مورد بدلیجات هم اگر فرد اگزما داشته باشد تاثیری ندارد.

- استفاده از گوشواره‌های سنگین، چون نرمه گوش بافت محافظ زیادی ندارد به مرور سبب گشادی سوراخ گوش و حتی پارگی نرمه گوش می‌شوند.

  امتیاز: 0.00