منو
 صفحه های تصادفی
حضرت ادریس علیه السلام
مسلم بن عوسجه و شهادت در کربلا
بادام زمینی «داروئی»
پیروی از امام در مناسک حج
طراحی محیطهای کاری
فرد وپیل
عارف قزوینی
حرکت لوکوموتیوی
عبادت امام حسن مجتبی علیه السلام
ابو امیه حذیفه بن مغیره مخزومی
 کاربر Online
556 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  یکشنبه 01 اردیبهشت 1392 [19:51 ]
  فوران عجیب اشعه های گاما، به شیوه جدیدی از مرگ یک ستاره اشاره می کند
 

تیمی به سرپرستی دانشگاه وارویک (warwick) نوع جدیدی از انفجارات کیهانی فوق العاده قوی با طول عمر زیاد را کشف کرده اند، این کشف منجر به نظریه ای شد که بر طبق آن این فوران اشعه های گاما به دلیل مرگ یک ستاره ابر غول به وجود می آیند.
این انفجارات، انفجارات پر انرژی اشعه های گاما را به وجود می آورند که به آنها فوران های اشعه های گاما گفته می شود، اما درحالی که بیشتر فوران ها در حدود 1 دقیقه طول می کشند، این نوع جدید می تواند به مدت چند ساعت ادامه پیدا کند.
اولین نمونه در کریسمس 2010 کشف شد اما به دلیل فاصله طولانی، اخترشناسان نتوانستند اندازه گیری های لازم را انجام دهند. دو نظریه برای این پدیده پیشنهاد شد.
طبق نظریه اول این فوران ها در اثر از بین رفتن یک شهاب سنگ به وسیله نیروی گرانش یک ستاره نوترونی چگال و در کهکشان راه شیری به وجود آمدند. طبق نظریه دوم سوپرنوایی در کهکشانی که 3.5 میلیارد سال نوری با ما فاصله دارد عامل این انفجارات است.
مطالعات جدیدی که توسط تیمی از دانشمندان انجام شده است چندیدن نمونه دیگر از این انفجارات کیهانی غیر معمولی را کشف کرده اند که نشان می دهد انفجار سال 2010 در کهکشانی بسیار دورتر از آنچه انتظار می رفته اتفاق افتاده است.
طبق داده های تلسکوپ جمینای در هاوایی این فوران اشعه های گاما در فاصه ی 7 میلیارد سال نوری قرار دارند. به کمک این داده ها دانشمندان نظریه جدیدی را ارائه کرده اند که طبق آن این نوع انفجارات توسط یک ابرغول به وجود می آید، ستاره ای که 20 برابر سنگین تر از خورشید است و در حال تبدیل شدن به یکی از بزرگترین و درخشان ترین ستاره ها (با قطر 1 میلیارد مایل، تقریباً 1000 برابر خورشید) در کیهان است.
دانشمندان بر این باورند که، زمان طولانی فورانهای اشعه گامای کریسمس 2010 و دو فوران مشابهی که بعداً کشف شد، در حقیقت به خاطر اندازه بزرگ ابرغولهایی است که به شکل سوپرنوا منفجر می شوند.
تصور می شود بیشتر فورانهای اشعه گاما در ستاره های نسبتاً کوچک و چگال ایجاد می شوند و این انفجار در عرض چند ثانیه از ستاره خارج می شود. اما در مورد این فورانهای طولانی مدت، زمان بیشتری نیاز است تا انفجارات در درون ستاره انتشار یابد در نتیجه، فورانهای اشعه گاما مدت بیشتری ادامه پیدا می کنند.
برگرفته از: Science daily


تصویر

  امتیاز: 0.00