منو
 کاربر Online
976 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  چهارشنبه 05 مهر 1391 [19:40 ]
  آیا ترایتون (Triton ) در زیر سطح خود اقیانوس های مخفی دارد؟
 

در فاصله 2700 کیلومتری، ترایتون، یخ زده و چین خورده، بزرگترین قمر نپتون که هفتمین قمر از نظر بزرگی در منظومه خورشیدی نیز است، قرار گرفته است. این قمر، سیاره اش را در جهت معکوس (یعنی مخالف جهت چرخش نپتون) دور می زند و تنها قمر بزرگی است که به این شکل حرکت می کند. به همین دلیل اخترشناسان بر این باورند که ترایتون در واقع یک جرم از کمربند کوئیپر است که در دام گرانش نپتون افتاده است.
در سال 1989، ویجر 2 به طور گذرا از این قمر دیدار کرد و معلوم شد که سطح آن لکه دار و نسبتاً بازتابنده بوده و تقریباً نیمی از آن پوشیده از زمینی طالبی مانند است و پوسته آن بیشتر از یخ آب تشکیل شده و به دور هسته آهنی چگالی، پیچیده شده است. اما محققان دانشگاه مریلند، وجود اقیانوس مخفی از آب را، در بین لایه یخ و صخره پیشنهاد می کنند (که علی رغم دمای تخمینی 97- درجه سلسیوس به شکل مایع بوده و به این ترتیب ترایتون را به قمر دیگری که می تواند اقیانوس زیر زمینی داشته باشد مبدل می کند).
چگونه چنین دنیای سردی می تواند اقیانوسی از آب مایع داشته باشد؟
یک دلیل می تواند وجود آمونیاک درون ترایتون باشد که به طور قابل توجهی به کاهش نقطه انجماد آب کمک کرده و اقیانوس زیر زمینی بسیار سرد را از یخ زدگی محافظت می کند.
علاوه بر این، ترایتون یک منبع گرمای درونی (ممکن است که چندین منبع باشد) دارد. وقتی ترایتون در ابتدا توسط گرانش نپتون به دام افتاد، مدار آن ابتداً بسیار بیضوی بوده است، قمر جدید در معرض کشندهای شدید قرار گرفته و در اثر اصطکاک مقدار زیادی گرما ایجاد کرده است. اگرچه با گذشت زمان، به دلیل از دست دادن انرژی در اثر این نیروهای کشندی، مدار گردش ترایتون به دور نپتون بسیار به دایره نزدیک شده است، اما این مقدار گرما به اندازه ای بوده است که بتواند مقدار قابل توجهی یخ آب را که در زیر پوسته ترایتون به دام افتاده است به حالت مذاب در آورد.
منبع گرمای احتمالی دیگر می تواند فروپاشی ایزوتوپهای رادیواکتیو باشد. فرایند مداومی که می تواند به مدت میلیاردها سال سیاره را از درون گرم نگه دارد. هرچند این منبع گرما به تنهایی برای آب کردن تمام اقیانوس کافی نیست اما به کمک این گرمای ناشی از تشعشعات به همراه گرمای ناشی از نیروهای کشندی، ترایتون به خوبی می تواند گرمای کافی برای نگه داشتن یک اقیانوس کم عمق و غنی از آمونیاک را در زیر لایه عایقی از سطح یخی اش، برای مدت زمانی طولانی پنهان کند، هر چند در نهایت این لایه هم سرد شده و مانند بقیه قمر به شکل یخ جامد در می آید.
وجود چنین اقیانوس های مایعی در نقاط مختلف، توجه دانشمندان را به جستجو برای مکانهایی که وجود حیات در آنها امکان پذیر است (حتی در دورترین کرانه های منظومه خورشیدی) جلب می کند.

ترجمه شده از: Universetoday



تصویر



تصویر

  امتیاز: 0.00