منو
 صفحه های تصادفی
شهادت امام رضا علیه السلام از زبان اباصلت هروی
روم و هنر آن
دسترسی به کنسول User Accounts
تکرار رساندن سلام رسول خدا به امام باقر علیه السلام
رصدخانه‌های کهن آمریکا
لشکرکشی شاه عباس به بین النهرین و فتح بغداد
ساختار کامپایلر
رهایی از احساس تنهایی
ادبیات پرتغال
انفاق امام علی علیه السلام در رکوع
 کاربر Online
548 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  چهارشنبه 16 آذر 1390 [13:29 ]
  اهله ماه (قسمت اول)
 

نوری که شب هنگام، ما از ماه می بینیم، انعکاس نور خورشید از سطح ماه است. در اثر تابش نور خورشید به ماه، همیشه بخشی از ماه که به سمت خورشید است روشن است و سمتی از ماه که پشت به خورشید است، تاریک می باشد. حرکت ماه به دور زمین، برای ما، شکلهای مختلفی از ماه را نشان می دهد که به اهله ماه معروف است. دوره اهله های ماه که از روی زمین دیده می شود، یک ماه هلالی طول می کشد. در هنگام مقارنه (زاویه چرخش ماه به دور زمین صفر است) ماه بین خورشید و زمین قرار دارد. بنابر این تمام بخش روشن ماه به سمت خورشید است و تمام سطح تاریک ماه به سمت زمین است. در این هنگام، در هیچ بخشی از زمین چه در روز و چه در شب، چه در نیمکره شمالی و چه در نیمکره جنوبی، ماه قابل رویت نیست. اما هنگامی که زمین بین ماه وخورشید قرار می گیرد، تمام بخش روشن ماه به سمت زمین و البته خورشید است. ما در این حالت یک دایره کامل روشن از سطح ماه را مشاهده می کنیم(که معروف به ماه شب چهارده است). در این هنگام، زاویه حرکت ماه به دور زمین 180 درجه است. پس در حالتی که زاویه حرکت ماه به دور زمین صفر درجه یا مقارنه است، ماه در آسمان دیده نمی شود و هنگامی که زاویه حرکت ماه به دور زمین180درجه است، تمام چهره روشن ماه، روشن مشاهده می شود. حالت اول را محاق و حالت دوم را بدر گوییم.

  امتیاز: 0.00