منو
 کاربر Online
321 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  یکشنبه 03 مهر 1390 [07:28 ]
  دنیای نامرئی در اطراف ستاره ای در دوردست کشف شد
 

اختر شناسان موفق شدند در دور دست های جهان سیاره ای را کشف کنند. البته دانشمندان هنوز قادر به دیدن این دنیای دوردست نیستند، اما از آنجایی که گرانش آن بر مدار گردش سیاره همسایه اش اثر می گذارد می دانند که چنین سیاره ای وجود دارد. اخترشناس سارا بالارد از مرکز اختر فیزیک (CfA) هارواد_اسمیتسونین می گوید: `مثل این است که یکی به صورت نامرئی در آمده و شما را به مبارزه می طلبد. این سیاره نامرئی خود را با تاثیری که بر سیاره ای که قابل رویت است می گذارد نشان می دهد.`
سیستم سیاره ای متشکل از سیاره قابل رویت است و سیاره ای که دیده نمی شود برای نخستین بار توسط فضا پیمای کپلر کشف شد و این دو سیاره به دور ستاره خورشید مانندی به نام کپلر 19 در حال گردش هستند. این سیستم در فاصله 650 سال نوری از زمین و در صورت فلکی شلیاق واقع شده است. ستاره با قدر 12 با تلسکوپ معمولی در بعد از ظهرهای ماه سپتامبر در نیمکره شمالی قابل رویت است.
فضا پیمای کپلر ناسا در سال 2009 به منظور پیدا کردن سیاره های فراخورشیدی در اطراف ستاره های دیگر به جز خورشید خودمان پرتاب شد این فضا پیما به دنبال سیاراتی می گردد که در مقابل ستاره هایشان گردش می کنند.
این سیارات گذرنده جلوی نور ستاره را می گیرند، و به این ترتیب ستاره شناسان متوجه وجود سیاره می شوند.
هر چند ستاره و سیاره باید از دید ما در یک خط قرار گیرند تا اختفا (گذر) اتفاق بیفتد.
سیاره Kepler_19c به این شیوه کشف شد. در فاصله 8.4 میلیون مایلی (تقریبا 135 میلیون کیلومتری) قرار داشته و در این فاصله تا 900 درجه فارنهایت گرم می شود و در یک دوره 9 روز و 7 ساعته از مقابل ستاره خود گذر می کند. موضوع جالب این است که به کمک گذرها ستاره شناسان به اندازه سیاره می رسند، شیب بیشتر در نور نشانگر بزرگتر بودن سیاره است(به نسبت ستاره اش). قطر Kepler_19b، 18000 مایل (تقریبا 28968 کیلومتر) یعنی کمی بیش از دو برابر اندازه زمین است و شبیه به یک نپتون کوچک است، هر چند جرم و مواد سازنده آن هنوز ناشناخته باقی مانده است.
اگر Kepler_19b تنها بود، گذرها باید به طور منظم به دنبال همدیگر می آمدند. در عوض گذرها با تاخیر 5 دقیقه زودتر یا دیرتر صورت می گرفتند. چنین اختلافی در زمان گذر نشانگر این است که گرانش جرم دیگری بر Kepler_19b اثر گذاشته و به طور مدام موجب افزایش یا کاهش سرعت آن می شود.
اگر این روش به نظرتان آشناست به این دلیل است که سیاره نپتون در منظومه خورشیدی خودمان هم به همین روش کشف شد. ستاره شناسانی که حرکات اورانوس را بررسی می کردند متوجه شدند که مدارش با پیش بینی ها سازگاری ندارد. آنها متوجه شدند که ممکن است سیاره ای در فاصله بسیار دورتر از اورانوس، آن را هل داده یا می کشد و محل مورد انتظار این دنیای نادیده را محاسبه کردند. تلسکوپها به زودی نپتون را نزدیک محل پیش بینی شده دیدند.
اما این نخستین بار است که این روش برای کشف سیاره از پیش ناشناخته در یک منظومه خورشیدی دیگر، مورد استفاده قرار می گیرد. ستاره شناسان می گویند به جز این روش هیچ یک از تکنیکهای حاضر قادر به کشف این همدم مشاهده نشده نیستند.
ستاره شناس هاروارد اظهار داشت:` زمانی که یک سیاره به هیچ روش دیگری قابل کشف نیست یافتن سیاره با این روش با در صد بالایی امکان پذیر است`.
تا کنون ستاره شناسان به جز اینکه می دانند سیاره Kepler_19b وجود دارد چیز دیگری درباره آن نمی دانند. جرم آن برای کشیدن ستاره بسیار کم است تا ستاره شناسان بتوانند وزن آن را اندازه گیری کنند. و کپلر هیچ موردی از گذر این سیاره از مقابل ستاره کشف نکرده و این بدان معنا ست که مدارش نسبت به Kepler_19b کجی دارد.
دنیل فبریکی (Daniel Fabrycky) از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز (UCSC) می گوید:` طبق داده های ما Kepler_19b چند هویتی است. برای نمونه، می تواند یک سیاره سنگی با مدار گردش دایره ای 5 روزه، یا یک سیاره گازی بزرگ با مدار کشیده 100 روزه باشد`.
فضا پیمای کپلر در طول ماموریتش به بررسی Kepler_19 ادامه خواهد. به کمک این اطلاعات اضافه Kepler_19c سایر مشخصه های فیزیکی اندازه گیری می شود. ابزارهای زمینی آینده مانند HARP_NORTH برای اندازه گیری جرم آن به کار برده خواهند شد. تنها در این هنگام است که سر نخی از طبیعت این دنیای نامرئی در دست خواهیم داشت.
منبع خبر: universetoday



تصویر

  امتیاز: 0.00