منو
 صفحه های تصادفی
آفریقا
اسامی همکاران خادم
اصالت فرد یا اجتماع
تیره گل میمون
قطب شمال
تلسکوپ رادیویی
رشته ارشد ناپیوسته ویروس شناسی
محیط رسوبی رودخانه‌ای ماسه سنگ
حج امام سجاد علیه السلام با پای پیاده
سؤال ابوجارود از امام باقر علیه السلام
 کاربر Online
316 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   ناشناس   در :  دوشنبه 07 شهریور 1390 [14:48 ]
  غول سرخ
 

از گذشته، پیشینیان ما همواره خورشید را گرامی می داشتند به این علت که می دانستند منشا زندگی و حیات بر روی زمین، خورشید است. خورشیدی که از گل ها و گیاهان تا انسان ها را حیات می بخشد. اما این خورشید سخاوتنمد روزی خواهد مرد. مرگی وحشتناک که طی آن زمین نیز از بین خواهد رفت. خورشید در مرحله ابتدایی مرگ خود بزرگ خواهد شد و اندازه آن حدود 200 برابر اندازه کنونی اش می شود که این بزرگ شدن باعث می شود سیارات عطارد و زهره را در خود بلعیده و تا نزدیکی زمین پیش آید. طی این فرایند خورشید گرمتر می شود. این گرما و نزدیکی به زمین باعث افزایش شدید دما و در نتیجه نابودی حیات بر روی زمین می شود.
ستاره ها متولد می شوند، میلیونها و یا شاید میلیارد ها سال می درخشند و سپس می میرند. علت نور و گرمایی که ما از خورشید یا ستاره های دیگراحساس می کنیم، فرایند همجوشی هسته ای است طی این فرایند، هیدروژن موجود در هسته خورشید به علت دما، فشارو چگالی فوق العاده زیاد به یکدیگر جوش می خورند وهلیم را می سازند. طی این فرایند انرژی به صورت نور و گرما آزاد می شود. این فرایند در ستارگانی مثل خورشید که در مرحله به اصطلاح رشته اصلی عمر خود هستند صورت می گیرد. اما حدود 5 میلیارد سال دیگر همه ی هیدروژنی که در هسته خورشید ذخیره شده است به مصرف رسیده و به هلیوم تبدیل خواهد شد. در این زمان خورشید به سرعت دستخوش تغییر می شود. به دلیل اینکه دیگر انرژی ناشی از همجوشی در هسته ستاره تولید نمی شود، گرانش دست به کار شده و منجر به انقباض شدید ستاره می گردد. به دلیل این انقباض سریع، دما به شدت در مرکز و مناطق اطراف آن بالا می رود، با بالا رفتن دما، هیدروژن موجود در پوسته اطراف مرکز شروع به سوختن می کند، انرژی حاصل شده از این گدازش حتی از انرژی که قبلا در مرکز تولید می شد نیز بیشتر است. این انرژی مازاد، لایه های بیرونی ستاره را به شدت به بیرون هل می دهد. در نتیجه ستاره تا حد بسیار زیادی بزرگ می شود. با بزرگ شدن اندازه ستاره، لایه های بیرونی آن سرد می شوند، در نتیجه رنگ ستاره سرخ می گردد، از طرفی با بزرگتر شدن سطح ستاره، درخشش آن نیز بیشتر می شود، در این مرحله ستاره به غول سرخ تبدیل می شود.
مترجم: بهنوش مسکوب
منبع: physics.magazine

  امتیاز: 0.00