منو
 کاربر Online
583 کاربر online
 : تاریخ
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبير گروه تاريخ 3 ستاره ها ارسال ها: 204   در :  دوشنبه 11 مرداد 1389 [07:24 ]
  اداره‌ی کشور اشکانی
 

در مورد سازمان اداری این دوره اطلاعات زیادی در دست نیست زیرا از پادشاهان اشکانی سنگ نوشته‌هایی بدست نیامده و فقط گودرز یک سنگ نوشته نزدیک کتیبه بیستون دارد که به زبان یونانی نوشته و خود را ساتراپ، ساتراپ‌ها خوانده‌است معلوم می‌شود که قبل از سلطنتش از استانداران بزرگی بوده است که استانداران کوچکتر از خود را زیر نظر داشته‌است. آن چه درباره اشکانیان می دانیم اطلاعاتی است که از سکه‌ها و مخصوصاً روایت های مورخان ارمنی ، رومی و یونانی کسب شده است.
باید گفت که دولت اشکانی از دولت های کوچکی تشکیل شده بود که در امور داخلی خود دارای استقلال بودند و مذهب و آداب و رسوم آن‌ها محفوظ بود. در راس آن‌ها شاهان محلی قرار داشتند که غالباً از خاندان اشکانیان بودند. این پادشاهان هنگام انتخاب «شاهنشاه» در مجلس مشورتی حاضر می‌شدند و در زمان جنگ سپاه را آماده می‌کردند و به کمک او می‌فرستادند در روزگار اشکانی اساس حکومت بر پراکنده شاهی یا ملوک الطوایفی بود .بیشتر شهرهای بزرگ به دست یکی از شاهان محلی اداره می شد. پادشاهان اشکانی که خود را شاهنشاه یا شاه شاهان می‌خواندند، بر آن شاهان کوچک سروری و مهتری داشتند . گذشته از شهربانان (ساتراپ ها) که نام عمومی شاهان محلی بود و نماینده پادشاه در استان‌ها به شمار می رفت امیرانی دیگر به نام «ویسبذ» وجود داشتند که بخشی از شهرهایی را که «ویس» خوانده می‌شد از طرف پادشاه کل مملکت در تیول آنان بود. این شهربانان و ویسبذان که ظاهراً از هفت خاندان اشکانی به شمار می‌رفتند، غالبا، دعوی خود مختاری می‌کردند و حکومت های خود مختاری و ملوک الطوایفی تشکیل می‌دادند، ولی در امور مهم کشور همچون فرستادن سپاه و دادن باج از شاهنشاه بزرگ فرمان می بردند . ظاهراً نه تنها ، فرمانروایانی که از تخمه پادشاهان بودند عنوان شاه داشتند، بلکه هر یک از استانداران یا والیان که به «ویتاکسا» (vitaxa) (به زبان یونانی) گفته می‌شد و به زبان فارسی به «بیس تاکسس» (bistaxes) معروف بود بر استان‌ها حکومت داشت. استاندارنی که اغلب تعداد آن‌ها به 18 می رسد شامل شهرهایی از قبیل بابل، همدان، ری، قومس، پارت، گرگان، زرنگ می‌شد، فرمانرویان شاه گونه ای داشت که لفب دیگر یتحت عنوان «کذک خودذای» یعنی «کدخدا» داشتند و در اداره کشور دخالت داشتند. قدرت سیاسی «ویسبذان یا تیولدادان بزرگ در شورای اشرافی تجلی می کرد که اختیارات شاهنشاهی را محدود می کرد .

  امتیاز: 0.00