منو
 صفحه های تصادفی
امام سجاد علیه السلام و وصلت با قبیله ای غیر سرشناس
ترب و تربچه «داروئی»
ذکر در بین الطلوعین
الهیات
تکنسین تاسیسات هواشناسی
احداث راه آهن در ایران
ژئودینامیک
تاریخ علوم و فن آوری
زباله‌های رادیواکتیو
پیشینه ی حکمرانی سامانیان در ماوراء النهر
 کاربر Online
245 کاربر online
 : فیزیک
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه فیزیک 3 ستاره ها ارسال ها: 2228   در :  سه شنبه 15 تیر 1389 [15:51 ]
  زمان تعلیق
 

زمان تعلیق

برخی ورزشکاران و رقاصان توانایی پرش زیادی دارند. چنان مستقیماً بالا می‌جهند، که گویی با سرپیچی از گرانی «در هوا معلق» اند. اگر از دوستان خود بخواهید که «زمان تعلیق» ورزشکاران معروف را برآورد کنند ـ شاید بگویند ـ زمانی که ورزشکار در هواست و پاهایش از زمین فاصله دارند. دو یا سه ثانیه است. اما، شگفت آنکه زمان معلق بودن قهرمانان بزرگ همواره کمتر از 1 ثانیه بوده است؛ زمان طولانی‌تر یکی از توهم‌های بی‌شمار ما از طبیعت است.

توهم دیگر مربوط به ارتفاع عمودی است که یک انسان می‌تواند بپرد. اغلب همکلاسی‌های شما احتمالاً نمی‌توانند بیش از 5/0 متر بالا بپرند. آنها می‌توانند از حصار 5/0 متری بپرند، اما، برای این کار، بدنشان فقط اندکی بالا می‌رود. ارتفاع مانع با ارتفاع «گرانیکاه» کسی که می‌پرد تفاوت دارد. بسیاری از افراد می‌توانند از حصاری یک متری بپرند، ولی به ندرت کسی می‌تواند «گرانیکاه» بدن خود را 1 متر بالا ببرد. حتی مایکل جوردن ستاره‌ی معروف بسکتبال، در اوج کار خود نمی‌توانست بدنش را 25/1 متر بالا ببرد، گرچه به راحتی می‌توانست به بالاتر از ارتفاع 3 متری سبد برسد.

بهترین شیوه‌ی اندازه‌گیری قابلیت پرش، پرش عمودی ایستاده است. مقابل یک دیوار بایستید و پاهای خود را صاف روی زمین بگذارید و دست‌های خود را بالا ببرید. بالاترین نقطه‌ای که می‌توانید به آن برسید علامت‌گذاری کنید. سپس بالا بپرید، و در نقطه‌ی اوج خود علامتی بگذارید. فاصله‌ی بین این دو علامت، جهش عمودی شما را نشان می‌دهد. اگر این مقدار بیش از 6/0 متر باشد، استثنائی هستید.

فیزیک مسئله بدین قرار است. وقتی بالا می‌پرید، نیروی پرش فقط وقتی اعمال می‌شود که پای شما با زمین در تماس باشد. هرچه این نیرو بزرگ‌تر باشد، اندازه‌ی سرعت پرتاب شما بیشتر است و بالاتر می‌پرید، سرعت بالاسوی شما بلافاصله با آهنگ ثابت یا کاهش می‌یابد. اندازه‌ی سرعت بالاسوی شما در نقطه‌ی اوج پرش صفر می‌شود. سپس شروع به افتادن می‌کنید، و درست با همان آهنگ ، شتاب می‌گیرید. اگر همان‌طور که بالا رفتید، ایستاده و با پاهای کشیده، فرود بیایید زمان صعود شما با زمان سقوط برابر می‌شود، زمان تعلیق، زمان بالا رفتن به علاوه‌ی زمان پایین آمدن است. وقتی در هوا هستید، هیچ‌گونه بالا و پایین بردن دست و پا یا حرکت‌های بدنی دیگر نمی‌توانند زمان تعلیق شما را تغییر دهد.

  امتیاز: 0.00