منو
 کاربر Online
888 کاربر online
 : تاریخ
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبير گروه تاريخ 3 ستاره ها ارسال ها: 204   در :  دوشنبه 28 دی 1388 [11:56 ]
  آموزش و پرورش از زمان کوروش به بعد
 

بخش آموزش و پرورش از زمان کوروش به بعد از منابع زیر استفاده شده است
1-مشرق زمین گاهواره تمدن نوشته ویل دورانت ، ترجمه احمد آرام ، انتشارات اقبال ، تهران ، 1345
2-تاریخ آموزش و پرورش ایران نوشته استاد دکتر صدیق اعلم، انتشارات امیر کبیر ، تهران ، 1342
3-تاریخ اجتماعی ایران باستان جلد اول، نوشته دکتر مرتضی راوندی، انتشارات امیر کبیر ، تهران ، 1353
4-سیرت کوروش کبیر نوشته گزنفون ف ترجمه وحید مازندرانی ، انتشارات بانک بازرگانی ایران ، تهران 1350
5-کوروش نامه نوشته گزنفون ، ترجمه رضا مشایخی ، بنگاه ترجمه و نشر کتاب تهران ، 1343
6-کوروش کبیر نوشته هارولد لمب، ترجمه صادق رضا زاده شفقی ، تهران ابن سینا 1340

هدف های آموزش و پرورش در ایران باستان چگونه بوده است؟

هدف های آموزش و پرورش در ایران باستان از دوره هخامنشی به ویژه از عهد کوروش تا پایان دوره ساسانی به شرح زیر بودهاست.
1- متدین بار آوردن کودکان 2- ایجاد اخلاق نیکو 3- آموختن پیشه و هنر مناسب

منظور از متدین بار آوردن کودکان در دوره هخامنشی چه بود

برای رسیدن به این هدف، کودکان در سن هفت سالگی طی آداب ویژه ای پیراهنی به نام «سدره» که جامه پرهیزکاری بود، میپوشیدند و کمربندی که نشانه بندگی خداوند (اهورامزدا) بود به دور کمر می بستند. زمانی که کودکان لباس «سدره» را می پوشیدند، در مقابل معلم خویش میایستادند و این جمله را با صدای بلند می گفتند:«من اقرار دارم که اهورامزدا پرست با ایمانم. من ایمان دارم به پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» این طفل دانشآموز روزانه پنج بار به درگاه خداوند دعا میکرد و میخواست که شر اهریمن را از او کم کند. برای متدین بارآوردن دانشآموز، معلمین و موبدان همکاری میکردند و زمینه اعتقاد را به روز رستاخیز و حساب کارهای نیک و بد در عالم آخرت فراهم می کردند. طبق شواهد تاریخی لباس سدره و کمربند ویژه آن شبیه لباسهای ورزشی رزمی امروز بودهاست.

منظور از ایجاد اخلاق نیکو در آموزش و پرورش هخامنشی چه بوده است.

رفتار پسندیده از هدفهای مهم آموزش و پرورش بود. در مدرسه سعی بر این بود که ضمن پاسداشت حقوق پدر و مادر، معلمین و هممیهنان، زشتی دروغگویی را به شاگردان بفهمانند. به دانشآموزان میآموختند که سحرخیز باشند. استرابون، جغرافیدان یونانی که در احوال ایرانیان و ملل مشرق تحقیق کردهاست، مینویسد: « ایرانیان سعی می نمودند با سحر خیزی ، دیو کاهلی را از خود برانند.»در متن های مربوط به آموزش . پرورش ایران باستان در مزیت سحر خیزی آمده است که :«زرتشت از اهورا مزدا پرسید که بهترین فرمانبردار کیست؟» پاسخ میشنود: خروسی است که از طلوع فجر خبر میدهد و می گوید، ای مردم برخیزید، راستس و درستی را بستائید، دیو کاهلی را از خود دور کنید. دیوی که میخواهد شما را به خواب ببرد.

آموزش پیشه و هنر مناسب متوجه چه اهدافی در ایران باستان بود

در قابوس نامه آمده است که در ایران باستان هیچ محتشمی نبودی که فرزند را صناعت نیاموختی .هر چند که بدان حاجت نبودی ، خداپرستان باید شغل و حرفه ای را انتخاب کنند که رضای خداوند در آن باشد . از شغل هائی که برای ایرانیان باستان اولویت داشته ، صنعت آهنگری، کشاورزی و دامپروری بوده است .
افراد باید شغل هایی را برمی گزیدند که در آن ها پاکیزگی و راستی وجود داشته باشد .معلمی، طبابت و سپاهی گری از مشاغل مقدس بوده است .کشاورزان با دور کردن آفات از کشت و کار خود ، کاری خداپسندانه انجام می دادند و بهترین پاداش نزد خداوند برای زارعینیبود که از دروغ وپلیدی و آلودن آب پرهیز داشتند . از کوروش کبیر به بعد به ویژه داریوش در کتیبه ها و سنگ نوشته ها آمده است که ما دروغگو را دشمن می داریم .سوارکاری و تیر اندازی در مدرسه از درس های مهم تلقی می شده است . اسب ها در سنت و فرهنگ ایران مقام ارجمند داشته اند و در حکم اعضاء خانواده بوده اند . از قبل از کوروش ، شاهان انشان به سرزمینی چون پارسه افتخار می کنند که اسبان خوب دارند . خاستگاه ورزش سوار کاری ایران ماد و سپس هخامنشی بوده است و طبق نوشته هرودوت و گزنفون یونانی، اسب دوانی، ارابهرانی که در جشنهای «المپی» معمول شد، از ایرانیان اقتباس شدهاست.

بهداشت تن و روان چگونه بوده است ؟

در ایران باستان ، پرورش جسم و روح قرین یکدیگر بوده است .حفظ تن ، از عبادات محسوب میشده و بیماری از آفت های اهریمن می دانسته اند فردوسی در این باره می گوید:

نگهدار تن باش و آن گه خرد
چو خواهی که روزت بد نگذرد

زنیرو بود مرد را راستی
ز سستی کژی زاید و کاستی

از این رو تربیت بدنی، از راه آموزش شنا، زوبین اندازی، چوگانبازی، سوارکاری و تیر اندازی در مدرسهها و کل جامعه رواج داشت. روش سوارکاری و مهارت در آن به مردم دوره اشکانی نیز رسید. زیرا تیر اندازان و سوار کاران اشکانی لرزه بر اندام رومیان می انداخت .

در دوره هخامنشی از اصول رایج در برپا نمودن مدرسه چه بود ؟
یکی از اصول رایج در برپا نمودن مدرسه، این بود که محل مدرسه نزدیک بازار نباشد تا دروغ و دشنام و تزویری که در آن جا رایج است مایه تباهی حال کودکان نشود .

  امتیاز: 0.00