منو
 کاربر Online
791 کاربر online
 : فیزیک
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه فیزیک 3 ستاره ها ارسال ها: 2228   در :  سه شنبه 05 آبان 1388 [07:05 ]
  دهانتان را کاملاً باز کنید و بگویید نشاط
 

دهانتان را کاملاً باز کنید و بگویید نشاط

گروهی از پژوهشگران استرالیایی و تایوانی اخیراً با استفاده از لیزر روشی را برای تحلیل سلامت دندان‌های انسان ابداع کرده‌اند. این روش که در آخرین شماره‌ی اپتیکز اکسپرس توصیف شده است ، واکنش سطح دندان را به امواج فراصوتی تولید شده توسط لیزر اندازه می‌گیرد و مقدار مواد معدنی موجود در مینای دندان را ارزیابی می‌کند ـ مینا لایه‌ی خارجی نیمه شفاف دندان است که بخش‌های داخلی آن را محافظت می‌کند.

این اولین بار است که کسی توانسته با روشی غیرمخرب کشسانی دندان انسان را اندازه بگیرد و روشی را به وجود آورد که می‌تواند سلامت دهان و مشکلاتی مانند پوسیدگی دندان و غیره را ارزیابی کند.

هدف نهایی به وجود آوردن روشی بدیع ، کارآمد ، و ارزان برای ارزیابی مواد معدنی مینای دندان است. مینای دندان که سخت‌تر از استخوان است سخت‌ترین ماده‌ی موجود در بدن انسان را تشکیل می‌دهد. به این دلیل است که دندان انسان قرن‌ها پس از مرگ او دوام می‌آورد. این ماده غلافی را روی دندان تشکیل می‌دهد که مانع از پوسیدگی آن می‌شود.

در طول زندگی انسان ، مینای دندان چرخه‌ای شامل از دست دادن مواد معدنی و به دست آوردن این مواد را طی می‌کند که در آن دندان سالم محتوای مواد معدنی خود را حفظ می‌کند. با این همه، اگر توازن بین اتلاف و به دست آوردن مواد از بین برود ، در دندان ناحیه‌های با مینای سست به وجود می‌آید ـ که به زخم‌های پوسیدگی معروفند ـ که مقدمه‌ای برای به وجود آمدن حفره‌ها و آسیب دائمی دندان هستند.

از دست دادن مواد معدنی دندان بر اثر نظافت ضعیف دهان ؛ مثلاً مسواک نکردن ، به وجود می‌آید، می‌تواند به تشکیل جرم‌های دندان بینجامد ، و با کتری‌های موجود در این جرم‌ها قندها و سایر مواد هیدروکربنی را که شخص می‌جود جذب و تبدیل به اسیدهایی می‌کنند که مواد معدنی موجود در مینای دندان را حل می‌کنند.

تعیین محتوای مواد معدنی در مینای به دندان پزشکان کمک می‌کند تا محل پوسیدگی‌ها و شدت آن‌ها را تعیین کنند. اما ، روش‌های فعلی ارزیابی مینای دندان دارای محدودیت‌هایی هستند. دندان‌پزشک می‌تواند با نگاه کردن دندان را ارزیابی کند ، اما تعیین محل زخم‌ها در برخی بخش‌های دهان دشوار است زیرا جرم‌های دندان ، بزاق ، یا ساختار خود دندان مانع مشاهده‌ی آن‌ها می‌شود. دندان پزشکان می‌توانند از اجسام نوک‌تیز برای کاوش مینا استفاده کنند ، اما این اجسام می‌توانند برای دندان‌ها و لثه‌ها مخرب باشند. روش‌ها با پرتو X زخم‌های دندان را نمایان می‌سازد ، اما این روش اطلاعاتی در مورد سطح مواد معدنی در اختیار نمی‌گذارد.

برای اهداف پژوهشی ، اغلب از `نانو ـ فرورفتگی` برای به دست آوردن اطلاعات در مورد کشسانی مینای دندان استفاده می‌شود که معیاری از محتوای مواد معدنی آن است ـ اما نانو ـ فرورفتگی نواحی اندازه‌گیری شده در مینا را در طی فرایند از بین می‌برد و فقط در مورد دندان‌های کشیده شده به کار می‌رود.

آنچه ونگ و فلمینگ و همکاران در این طرح انجام دادند ابداع روشی کلینکی برای به دست آوردن اطلاعاتی شبیه نانو ـ فرورفتگی است که بتواند برای ارزیابی مینای دندان در بیماران واقعی به کار رود که کاملاً غیرمخرب باشد. بنابراین روشی را برای اندازه‌گیری کشسانی مینای دندان با بهره‌گیری از پراش سرعت امواج سطحی فراصوتی مورد استفاده قرار دارند که شبیه چیزی است که مهندسان برای ارزیابی بی عیبی لایه‌های نازک و فلزات به کار می‌برند.

در این روش از تپ‌های لیزری کوتاه مدت برای برانگیختن امواج فراصوتی استفاده می‌شود که در امتداد سطح منتشر می‌شوند و فقط اندکی در دندان نفوذ می‌کنند. ویژگی‌های کشسانی مینای دندان در سرعت این امواج تأثیر دارد ، و با آشکار سازی امواج صوتی با تارهای نوری در نقاط مختلف می‌توانند کشسانی مینا را تعیین کنند. که با مواد معدنی موجود در آن رابطه‌ی مستقیم دارد.

ونگ ، فلمینگ و همکاران در مقاله‌ی خود در اپتیکز اکسپرس نشان دادند که توانسته‌اند از این روش در دندان کشیده شده استفاده کنند. آن‌ها هنوز این روش را در مورد دندان در دهان شخص به کار نبرده‌اند ، و احتمال دارد چند سال طول بکشد تا دستگاه مورد نظر آن‌ها وارد مطب دندان‌پزشکان شود.

مرجع: http://www.physorg.com/news169813870.html

  امتیاز: 0.00