منو
 کاربر Online
1690 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  دوشنبه 28 بهمن 1387 [15:23 ]
  جهان حالت پایدار
 

چگونکی آغاز جهان، تغییرات ساختار آن تا کنون، صورت کلی آن در مقیاس بزرگ، پایان آن و صدها مسأله از این قبیل تماما مسائلی هستند که درحوزه کیهان شناخت مطرح می شوند. کیهان شناخت حوزه تجسسهای علمی می باشد که شامل طبیعت و منشأ تمام جهان است. اینکه ساختار جهان در گذشته، امروز و آینده با چه تغییراتی روبرواست.
کیهان شناسان برای توضیح این قبیل مسائل به وضع مدل هایی برای جهان در مقیاس بزرگ می پردازند.
یکی از این مدل های کیهان شناختی مدل حالت پایدار است.
این مدل، مدلی نسبتا جدید است و مبنای آن همانندی جهان و ماهیت بزرگ مقیاس آن در زمان است. یعنی جهان بزرگ مقیاس همه جا و همه وقت، همانند و یکسان است. در این مدل وسعت و سن جهان نامحدود فرض می شود و هیدروژن تازه به طور یکنواخت در جهان خلق می شود تا چگالی کلی جهان در اثر انبساط کاهش پیدا نکند.
هیدروژن تازه، اجزاء لازم جهت شکل گیری ستارگان جدید را که جایگزین ستارگان قدیمی می شوند تولید می کند.
بنابر این خلق هیدروژن ممکن است جهان را در حالت تعادل ابدی بدون آغاز و پایان نگه دارد.
بر طبق این نظریه جهان تغییر نکرده و تا ابد هم تغییر نخواهد کرد.
واضعان این نظریه از خود سوال کردند که،‌ چه مقدار هیدروژن بایستی هم زمان با انبساط جهان در طول سال جهت ثابت نگه داشتن چگالی ماده در هر مکان خلق شود.
طبق محاسباتشان، اگر یک اتم هیدروژن در سال در حجمی برابر با ساختمان امپایر استیت (Empire State) خلق شود آنگاه جهان در طول انبساط در یک حالت پایدار با چگالی ثابتی از ماده باقی می ماند.
این میزان خلق ماده نسبتا کم است اما با این حال یک مفهوم علمی را نقض می کند و این بزرگ ترین ایرادی است که به این نظریه وارد است.
ماده و انرژی نمی توانند خلق یا نابود شود،‌ بلکه می توانند از صورتی به صورت دیگر تبدیل شود و مجموع تمام ماده و انرژی جهان باید ثابت بماند.
این اصل از بنیادی ترین اصول محسوب می شود و تحت عنوان اصل بقاء ماده و انرژی از آن یاد می شود.
مشکل به نظر می رسد نظریه ای را بپذیریم که چنین حقیقت بنا شده بر آزمایش های زمینی را نقض کند.
تا کنون پیشنهاد خلق ماده دارای جاذبه ای قوی می باشد چون ما را مجاز می دارد، انتظار داشته باشیم که جهان بدون گذشته و آینده گسترش داشته و در یک حرکت دائم ، خود را تجدید می نماید.

  امتیاز: 0.00