منو
 صفحه های تصادفی
امام صادق علیه السلام و معجزه ای مانند معجزه ابراهیم
نیشکر2
تجانس مارپیچی بردارها
درس فرآوری مواد معدنی
تاثیر ناکامی بر بهداشت روانی
جدول انتگرال نامعین
استان گلستان
آمین آلیفاتیک
بنی اسرائیل
گودموندیت
 کاربر Online
462 کاربر online
 : فیزیک
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه فیزیک 3 ستاره ها ارسال ها: 2228   در :  یکشنبه 01 اردیبهشت 1387 [18:48 ]
  یافته های جدید در همجوشی هسته ای
 

فیزیکدانان MIT و دانشگاه راچستر روش جدیدی را برای عکس گرفتن از واکنش‌های پر انرژی در دماهای زیاد ابداع کرده‌اند که برای دست یافتن به رویای همجوشی گر، هسته‌ای کنترل شده بسیار مهم است.

این کار که گزارش آن در شماره‌ی 28 فوریه 2008مجله‌ی ساینس آمده است می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا همجوشی هسته‌ای را به عنوان چشمه‌ی انرژی به کار بگیرند. همین‌طور می‌تواند به پرسش‌های مربوط به فیزیک ستارگان پاسخ دهد.

همجوشی هسته‌ای فرایندی است که در آن ذرات اتمی با چسبیدن به یکدیگر با آزاد شدن مقدار بسیار زیادی انرژی (تقریباً یک میلیون برابر انرژی آزاد شده در واکنش‌های شیمیایی) هسته‌ی سنگین‌تری را تشکیل می‌دهند. وقتی همجوشی هسته‌ای در واکنش‌های زنجیره‌ای کنترل نشده به وقوع بپیوندد، انفجاری مانند بمب‌های هیدروژنی به وجود می‌آورد.

دست یافتن به همجوشی هسته‌ای کنترل شده، که چشمه‌ی مطمئن و ایمن انرژی تقریباً نامحدود است، یکی از آرزوهای فیزیکدانان بوده است. اکنون چند دهه از زمانی می‌گذرد که دانشمندان در MIT و جاهای دیگر برای باز تولید دماها و چگالی‌های زیاد موجود در ستارگان از انفجارهای به درون مینیاتوری استفاده می‌کنند.

یکی از راه‌های تولید این انفجار به درون، بمباران ساچمه‌های بسیار ریز سوخت هیدروژن با لیرز است. در داخل این ساچمه‌ها، گاز متراکم به دماهای حدود 100 میلیون درجه می‌رسد که هفت برابر دمای مرکز خورشید است. در برخی شرایط، چگالی گاز می‌تواند به 1000 گرم بر سانتی‌متر مکعب (50 برابر چگالی طلا برسد). این شرایط را تنها در درون ستارگان می‌توان یافت.

تاکنون فیزیکدانان اغلب انفجارهای به درون را با اندازه‌گیری انجام شده روی پروتون‌ها، پرتوهای X، نوترون‌ها و فوتون‌های آزاد شده از گاز در حال انفجار بررسی می‌کردند. همین‌طور، با انفجار به درون با پرتوهای X تصاویری از ساچمه‌های متراکم به دست می‌‌آورند.

اما روش جدید آشکار سازی به دانشمندان امکان می‌دهد تا برای اولین بار عکس‌هایی از میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی ناشی از انفجار به درون بگیرند.

در این روش به‌جای فوتون از پروتون برای تشکیل تصویر استفاده می‌کنند. این تصاویر به دانشمندان کمک می‌کنند تا از متقارن بودن انفجارهای به درون، اطمینان حاصل کنند.

برای به‌دست یافتن به همجوشی هسته‌ای، تقارن انفجار به درون باید تقریباً کامل باشد. این رویداد که اشتعال نامیده می‌شود، تاکنون به صورت تجربی صورت نگرفته است.

اگر اشتعال به وقوع بپیوندند، بین 10 تا 150 میلیون ژول انرژی آزاد می‌شود (150 میلیون ژول که تعداد انرژی حاصل از یک گالن بنزین است از چیزی به اندازه‌ی نوک سوزن آزاد می‌شود.)

بیش‌تر این کار با استفاده از دستگاه لیزر موجود در دانشگاه راچستر انجام شده است. اندازه‌ی این دستگاه لیزر موسوم به امگا در حدود یک زمین فوتبال است.

وسیله‌ای که دانشمندان امید دارند با آن برای اولین بار به شرایط اشتعال دست یابند در سال 2010 در آزمایشگاه ملی لاورنس لیورمور در کالیفرنیا افتتاح خواهد شد. با فرض آن‌که اشتعال در فاصله‌ی زمانی 2012-2010 صورت بگیرد، دانشمندان مستقیماً از انرژی آن برای تولید الکتریسیته استفاده خواهند کرد.

مرجع
http://www.physorg.com/news123424080.html

  امتیاز: 0.00