منو
 صفحه های تصادفی
طبقه بندی سنگهای رسوبی توسط فولک
افول دین در نقشهای اجتماعی آن از دیدگاه امیل دورکیم
اگوستین قدیس
چرا دو چشم داریم؟
تکنیک در بازی فوتبال
تیره مونی میاسه
آزمایش آینه ی ضد گرانش
ابوالمظفر احمد بن محمد
دماسنج الکترونیک
جوز برزیل
 کاربر Online
520 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  شنبه 10 شهریور 1386 [19:32 ]
  قدرهای ستاره ای ( بخش دوم )
 

قدرهای ستاره ای ( بخش دوم )


مقیاس قدر ، حدود 150 سال قبل از میلاد بوسیله دانشمندی یونانی به نام هیپارک بنیان گذاری شد ، که مشخص کننده قدر ظاهری ستارگان بود و روشنایی ستاره را در حالتی نشان می داد که با چشم غیر مسلح به آن نگاه کنیم . هیپارک در حدود 1000 ستاره را در این روش قدرگذاری کرد . در روش او پرنورترین ستارگان با قدر 1+ و کم نورترین ستارگان با قدر 6+ نشان داده می شدند .
در سال 1851 ستاره شناس انگلیسی نورمن پویسون ، مطلبی را که هیپارک بیان نموده بود به صورت رابطه دقیق ریاضی بیان نمود . در این رابطه اختلاف قدر دو ستاره برابر است با منفی 5/2 برابر لگارتیم نسبت روشنایی دو ستاره .
در این رابطه بیان می شود که قدر یک مقیاس خطی نیست بلکه لگاریتمی می باشد و میزان روشنایی ستاره ای با قدر 1+ شش برابر ستاره ای با قدر 6+ نیست و نسبت روشنایی ستاره قدر اول و ستاره قدر ششم برابر صد است .
اکنون برای آشنایی بیشتر با این نکته ، قدر چند ستاره بارز را معرفی می کنیم . به عنوان مثال قدر ستاره قطبی ( α دب اصغر ) : 2+ و قدر ستاره نسر واقع در صورت فلکی شلیاق یا چنگ رومی صفر ، قدر ستاره نسر طایر در صورت فلکی عقاب 1+ ، در نظر گرفته شده است .
با اختراع تلسکوپ ومشاهده ستارگان پرنورتر قدر ستارگان از 30- تا 30+ تعیین شد ف به عنوان مثال قدر سیاره مشتری 2- و قدر زهره 4- و قدر ماه کامل 12- در نظر گرفته می شود .

ادامه دارد ...

  امتیاز: 0.00