منو
 صفحه های تصادفی
درس جبر و احتمال
کنترل شیمیایی علف های هرز
نقش منابع هوشمند در مدیریت دانش
تیره شوشریاسه
آمریکا در سال 1600 تا 1700 میلادی
آزمایش تهیه پلی آمید
انتگرال(المپیاد)
اجزای ماشین لباسشویی تمام اتوماتیک
آزمایش زمین گرایی گیاه
ضرورت هماهنگی دعا و عمل
 کاربر Online
207 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline مجید آقاپور 4 ستاره ها ارسال ها: 1637   در :  یکشنبه 28 آبان 1385 [08:06 ]
  کشف سیاره‌های خارج از منظومه شمسی
 

با سلام

سازمان فضایی اروپا (‪ (ESA‬اعلام کرد، اولین ماهواره‌ای که به کشف سیاره‌های جدید در خارج از منظومه شمسی اختصاص داده شده است، ماه آینده به فضا پرتاب خواهد شد. پایگاه اینترنتی رویترز به نقل از این سازمان گزارش داد، این طرح فرانسوی به نام ‪ ،COROT‬تلسکوپی به مدار می‌فرستد که می‌تواند به جای کشف سیاره‌های بزرگتر و گازی شکل، سیاره‌های کوچکتر از سیاره‌هایی را که در حال حاضر پیدا می‌شوند کشف کند. برخی از این سیاره‌ها تنها دو سه برابر بزرگتر از زمین هستند.

تصویر


`مالکوم فریدلوند` یکی از دانشمندان طرح ‪ ESA‬در ارتباط با ‪ ،COROT‬در بیانیه‌ای اعلام کرد: `‪ COROT‬می‌تواند سیاره‌های بسیاری از این نوع جدید و شمار فراوانی از نوع قدیمی را پیدا کند و ستاره‌شناسان را قادر می‌سازد تا در مورد آنان مطالعات آماری انجام دهند.

‪ ESA‬که در این طرح همکاری دارد، اعلام کرد: این ماهواره دانشمندان را قادر می‌سازد تا تعداد و نوع سیاره‌هایی که دور مدار یک ستاره می‌چرخند، پیش‌بینی کنند. مشخص شده است که سیاره‌هایی وجود دارند که به غیر از خورشید به دور ستارگان نیز می‌چرخند. این سیاره‌ها هرگز دیده نشده‌اند اما دانشمندان بر اساس `لرزش` ستارگان، که نتیجه کشش جاذبه‌ای سیاره‌هایی است که بدور آنها می‌چرخند، به وجود این سیاره‌ها پی برده‌اند.

‪، COROT‬طرح `مرکز مطالعات فضایی ملی فرانسه (‪ `(CNES‬می‌تواند با استفاده از یک روش متفاوت سیاره‌های کوچکتر و صخره‌ای را پیدا کند. ‪ COROT‬روشنایی ساطع از یک ستاره را اندازه می‌گیرد و افت روشنایی ناشی از عبور یک سیاره از مقابل آنان را پیدا می‌کند. مانند سیاره‌های بزرگتری که تاکنون پیدا شده‌اند، این سیاره‌های جدید باید در نزدیکی ستاره خود بچرخند. قرار است این ماهواره روز ‪ ۲۱‬دسامبر (‪ ۳۰‬آذر) پرتاب شود.

  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline سیارک 1 ستاره ها ارسال ها: 13   در :  سه شنبه 26 اردیبهشت 1385 [15:11 ]
  نزدیکترین سیاره ی منظومه ی شمسی
 

نزدیکترین سیاره به خورشید
عطارد نزدیک ترین سیاره به خورشید است .
عطارد جو ندارد
در عطارد دما به 430 درجه ی سانتیگراد بالای صفر است .
عطارد سیاره ای بمباران شده است
یعنی چاله های زیادی دارد .
من می خواهم در آینده به آن سیاره سفر کنم ولی به سختی
************************

  امتیاز: 0.00    نمایش یاسخ های این پست  
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline سیارک 1 ستاره ها ارسال ها: 13   در :  سه شنبه 02 خرداد 1385 [06:20 ]
  دورترین سیاره ی منظومه ی شمسی
 

بخش مقالات
پلوتو سیاره ای که در ژرفای فضا در سکوت آرمیده است




سرگذشت پلوتو و ماموریت افق های نو New Horizons



همانطور که دانشمندان سیاره نپتون را با توجه به آشفتگی و انحرافی که در مدار اورانوس گذاشته بود ، کشف کردند ، این بار نیز انحرافی در حرکات محاسبه شده نپتون ، دانشمندان را بدان وا داشت تا به جستجوی سیاره ای دیگر در دور دست بپردازند.

از پیشگامان این کاوش می توان به پرسیوال لاول از فلگستاف آریزونا ، پیکرینگ و کلاید تامباو که دانشجوی دستیار رصد خانه فلگستاف بود اشاره کرد.
مهمترین دلیل عدم موفقیت لاول و پیکرینگ در کشف سیاره نهم ، جستجوی سیاره ای گازی شکل و بزرگ بود.
این جستجو بیش از بیست سال به طول انجامید و در نهایت کلاید تامباو با بررسی های شبانه روزی بر روی هزاران عکس موجود ، موفق به کشف سیاره نهم شد.

...لحظه ای پس از کشف سیاره:
تامباو پس از کشف سیاره نهم به طرف اتاق رئیس رفت، پیش از ورود کمی خود را مرتب کرد، در زد و وارد شد ، سپس گفت قربان من سیاره نهم را پیدا کردم ....

اعلام کشف سیاره جدید در 13 مارس 1930 همزمان بود با روز تولد پرفسور لاول و سالگرد کشف اورانوس توسط ویلیام هرشل.
نشانه این سیاره PL (P,L) حرف اول پرسیوال لاول است.
برای سیاره جدید اسم های مختلفی پیشنهاد شد که سرانجام به پیشنهاد دختری 11 ساله از انگلیس نام پلوتن (پلو تو)Pluto برایش انتخاب شد.

از آن تاریخ به مدت 73سال (تا قبل از کشف سیاره 2003 ub 313) پلو تو به عنوان آخرین عضو از خاندان منظومه شمسی به حساب می آمد.
عضوی که آرام و بی صدا به همراه سه قمر ش شارون ، p1 2005s و p2 2005s در کمر بند کویپر به دور خورشید در گردش است.
هرچه قد ر که ما از نور و گرمای هستی بخش خورشید بهره می گیریم ، پلو تو از این نعمت محروم است.نور خورشید برای رسیدن به این سیاره باید فاصله ای حدود 6000000000 کیلومتری را طی کند . پس بدون شک خورشید از پلوتو همچون ستاره ای کوچک کم فروغ دیده می شود.




پلوتون در زمینه ستارگان به صورت شی کوچکی دیده می شود که جایش را تغییر می دهد. (عکس ازرصد خانه هیل).


از ویژگی های پلو تو می توان به میل 17 درجه ای آن نسبت به دایره البروج اشاره کرد ، با در نظر گرفتن این موضوع که پلوتو در حضیض خورشیدی مدار نپتون را قطع می کند و سیاره هشتم به حساب می آید، این میل 17 درجه ای باعث عدم برخورد این دو سیاره(در فاصله400 میلیون کیلومتری) به یکدیگر می شود .
البته رکورد میل یا انحراف نسبت به دایره البروج در منظومه شمسی متعلق به سیاره 2003 ub 313 با انحراف 45 درجه ای است ، که مانند یک نیمساز دایره البروج را قطع می کند .(همین امر یکی از مهمترین دلایلی بود که کشف سیاره دهم را بیش از 70 سال به تعویق انداخت.)

عده ای از دانشمندان این نظریه را مطرح کردند که پلوتو و تریتون زمانی هر دو قمر های نپتون بودند و حرکت مستقیم داشتند ، رویارویی نزدیک این دو باعث دفع پلوتو (تبدیل شدن آن به سیاره ای مستقل) و معکوس شدن جهت حرکت تریتون شده است.

این سیاره از نوع سنگی- یخی بوده و فاصله چنان زیاد دارد که تلسکوپ فضایی هابل آن را به سختی می بیند. پلوتن که در حاشیه خارجی منظومه شمسی قرار دارد چنان از خورشید دور است که سطح آن را باید سرد و بی روح خواند. اتمسفر رقیق آن از جنس نیتروژن و متان است که احتمالاً در فصل زمستان یخ می بندد و به صورت برف آبی کم رنگ می‎بارد. پلوتن با دمای 240- از هر جای دیگری برای زندگی ما آدمیان نامناسب‎تر است.
پلوتو هر 153 ساعت یک بار به دور خودش می چرخد ، پس روز آن تقریبا 6 برابر روز ماست.
دوره تناوبی انتقالی آن به دور خورشید (نجومی 4/248 سال ) و (هلالی 367 روز ) است. در این صورت هر یک سال آن برابر 248 سال ما است!

پلو تو سیاره ای است که در ژرفای فضا آرمیده است، سیاره ای که اغلب در فهرست رصدی با تجربه ترین منجمان هم به چشم نمی خورد.آری پلوتو به خاطر فاصله زیادش بسیار کم فروغ جلوه می کند.
این سیاره با قطری حدود 2274 کیلومتر مقام کوچکترین سیاره منظومه شمسی را به خود اختصاص داده است ، به طوری که حتی از 7 قمر گانیمد ، کالیستو ، تیتان ، یو ، تریتون و ماه نیز کوچکتر است.

همین موضوع باعث شده که حتی بزرگترین تلسکوپ ها هم نتوانند جزئیات سطحی آن را به صورت واضح آشکار کنند، و با وجود پیشرفت فناوری های کنونی پلو تو هنوز هم ناشناخته باقی مانده است.



در خارج از منظومه شمسی ، خورشید فقط شبیه یک ستاره پر نور دیده می شود که چندان گرمایی نیز ندارد . روی سطح سیاره پلوتو به قدری سرد است که جاندا ران در چند ثانیه مانند سنگ یخ می زنند.



بر همیمن اساس ناسا تصمیم گرفت تا با اجرای ماموریت افق های نو New Horizons پرده از اسرار این سیاره دور دست بردارد.
این فضا پیما سر انجام پس از تاخیری دو روزه در تاریخ19 ژانویه 2006 (29 دی 84) به فضا پرتاب شد تا ماموریت 10 ساله خود را آغاز کند.
فضا پیما افق های جدید یا New Horizons در ادامه سفر خود به طرف سیاره مشتری خواهد رفت تا با بهره گرفتن از نیروی جاذبه ی این سیاره بر سرعت خود بی افزاید این فضا پیما در این صورت بسیار زودتر به سیاره پلوتون خواهد رسید این درحالی است که اگر فضا پیما با تاخیر بیشتری پرتاب می شد نمی توانست از جاذبه ی سیاره مشتری برای بالا بردن سرعت خود استفاده کند .
علاوه بر این فضا پیمای افق های نو اطلاعات بسیار مهمی را درباره ی کمربند کویپر و اجرام موجود در آن در اختیار ما خواهد گذاشت . آقای استفان لوری از دانشگاه کویین بر این باور است که افق ها جدید با نشان دادن تفاوت بارز سطح سیاره پلوتون این نظریه که می گوید سیاره های کوچک به خاطر داشتن قوه جاذبه ی زیاد ذرات کوچک تر را به خود جذب نموده و سیارات کنونی را به وجود آورده اند – را تثبیت می کند از این حیث این پروژه ی ناسا از اهمیت بسیاری برخوردار است البته باید تا سال 2015 میلادی (1394 خورشیدی) به انتظار خبر رسیدن این سیاره به پلوتون باشیم.


دوست قدیمی پس از سال ها انتظار به ملاقات تو می آییم، منتظر باش....
به امید یافتن افق های نو...








.


  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline کیانی 3 ستاره ها ارسال ها: 244   در :  یکشنبه 28 خرداد 1385 [05:08 ]
  تولد سیارات کربنی
 

سیارات مرموزی که دارای غلظت بالایی از گرافیت و ترکیبات کربنند، در حال شکل گیری به دور یکی از همسایگان ستاره ای نزدیک ما هستند. اختر شناسان در این هفته اعلام کردند که دیسک ماده ی اطراف ستاره ی جوان بتا نقاش (Beta Pictoris) { آلت المصور } در حال پر شدن از کربن است، که احتمال به وجود آمدن سیارات نامعمول پر کربن را افزایش می دهد.

سیارات سنگی در منظومه ی خورشیدی ما، بیشتر از سیلیکات های معدنی ماند سنگ های کوارتز (quartz) و فلدسپار { گروهی از سنگ ها که از آلمینیو سیلیکات ها تشکیل می شوند feldspar } ساخته شده اند. اما سال پیش، مارک کاچنر از مرکز فضایی گدارد ناسا (Marc Kuchner (NASA/Goddard Space Flight Center)) و سارا سیگر از انستیتوی کارنِگیه ی واشنگتن (Sara Seager (Carnegie Institution of Washington)) ، مدلی را معرفی کردند که نشان می داد سیارات سیلیکاتی تنها سیارات محتمل برای تشکیل نیستند. بنا بر نظر این دو، اگر سحابی اولیه تشکیل دهنده ی سیارات، مقدار بیشتری کربن نسبت به اکسیژن داشته باشد، سیاراتی بر پایه ی کانی های کربن پا به عرصه ی وجود خواهند گذشت

تصویر

برای دو دهه، دانشمندان تنها فکر می کردند که سیارات در قرص نازکی از گاز و غبار اطراف بتا نقاش در جال تشکیل شدنند. با برخورد دنباله دارها و سیارک ها در این قرص، گازی پر کربن آزاد شده و این می تواند دلیلی برای فراوانی قابل توجه کربن به حساب آید


هم اکنون تیمی از محققان ناسا که با ماهواره ی طیف نگار `جوینده ی طیف های فرا بنفش دور` (Far Ultraviolet Spectroscopic Explorer (FUSE)) ناسا کار می کنند، دیسکی با این مشخصات را یافته اند. قرص پر از غباری که بتا نقاش را احاطه کرده، نزدیک به 20 برابر مقدار اکسیژنش کربن دارد! در صورتی که خورشید ما فقط نصف اکسیژنش کربن دارد. بتا نقاش که حدوداً 12 میلیون ساله است، فقط 63 سال نوری از زمین فاصله داشته و از مدت ها پیش به صورت مثال کلاسیک سیستم های سیاره ای در آمده است.
آکی روبرگ از گدارد ناسا (Aki Roberge (NASA/Goddard)) ، که سرپرست تیم فوسه است، احتمال می دهد که این قرص ، نوع دیگری از سیستم های سیاره ای را به وجود آورد. سیارات سنگی در این سیستم کاملاً متفاوت از زمین خواهند بود: نه تنها پوسته از گرافیت ( مانند مغز مداد ) خواهد بود بلکه الماس نشان نیز خواهند شد!!! کاچنر می گوید: `سیاره ای را فرض کنید که آب و اکسیژن در آن کمیاب بوده و در عوض ترکیباتی مانند متان، پروپان ، بوتان، دوده و قیر در آن به فراونی یافت شوند. زندگی در این سیاره بیش از حد عجیب خواهد بود!`
اما سیارات کربنی نیز تنها احتمالات موجود برای بتا نقاش نیستند. تیم خانم روبرگ مشخص کرده اند که علاوه بر این، بتا نقاش می تواند در حال گذر از یک فاز پر کربن باشد که تمامی سیستم های سیاره ای دستخوش آن می شوند.
روبرگ همچنین می گوید :`بتا نقاش می تواند همانند یک ماشین زمان برای ما عمل کند تا بتوانیم نگاهی بر سیر تحولات آن بیاندازیم.`

تصویر

یک سیاره ی کربنی (بالا) میتواند هسته ای همانند زمین (پایین) داشته باشد ولی گوشته و پوسته ی آن مقادیر بسیار زیادتری کربن خواهند داشت. محققان بر این باورند که فشار بالا در پوسته ممکن است توانسته باشد لایه ی نازکی از الماس را در زیر به وجود آورد


اگر چنین باشد، روبرگ می گوید که انتظار دارد تا دیسک های غبار بیشتری ( با کربن بالا ) یافته شوند. تیم او فقط در مورد بتا نقاش با مدارگرد فوسه تحقیق کرده است. در هر صورت، منجمان تعداد بسیار زیادی از این دیسک های جوان را میشناسند که می توانند مورده پژوهش قرار بگیرند.
اما اگر منظومه ی ما نیز به همین اندازه پر کربن بوده است، این ماده را از کجا آورده؟ و این ماده هم اکنون به کجا رفته است؟ کانل آلکساندر (Conel Alexander) ، که یک اخترشیمی دان از انستیتوی کارنِگیه ی واشنگتن است، فکر می کند که باید این امر را با سیارک ها و دنباله دار ها مرتبط بدانیم.
یک دیسک غبار، به طور خاص محیط خشنی است، و سیارک ها و دنباله دار ها در آن به سختی با یکدیگر برخورد می کنند. برخورد ها شدیداً باعث خروج گاز های پر کربن از آنها شده و این گاز کربن اضافی در سیستمی همراه سیارات سیلیکاتی گرفتار می شود. سپس بادهای قدرتمند خورشیدی در طی میلیون ها سال این کربن اضافی را به خارج از منظومه جاروب می کند.
منجمان شواهدی دال بر این موضوع در ذرات غبار اولیه منظومه پیدا کرده اند. بعضی از این ذرات همچنان کربن بسیار قدیمی خود را حفظ کرده اند که نشان می دهد منظومه ی ما در گذشته مقدار بیشتری کربن داشته است. آلکساندر می گوید : ` اما با وجود این، این ذرات غبار آنقدر پر کربن نیستند تا ترکیبات گازی را که ما در بتا نقاش می بینیم را توضیح دهند. بنا بر این به دلایل دیگری نیز نیز داریم. `
روبرگ و تیمش که نتایجشان را در شماری 8 ژوئن مجله نیچر منتشر ساخته اند، فکر می کنند که نیاز به ابزار آلات جدیدی برای ادامه تحقیق در مورد ابر پر کربن اطراف بتا نقاش و همچنین کشف ابر های بیشتر هست. بالاخص آنها می گویند که Cosmic Origins Spectrograph و آرایه ی میلیمتری بزرگ آتاکاما (Atacama Large Millimeter Array) که در سال 2012 در شیلی کامل خواهد شد، آنقدر حساس هستند که بتوانند برای مطالعه ی دقیق گاز های پر کربن به کار روند.

تصویر

قرص نازکی از گاز و غبار که بتا نقاش را احاطه نموده به طور عجیبی پر کربن است. نور ستاره در این عکس نگاتیو که در طول موج سرخ بر داشته شده حذف گردیده تا تابش گرمای غبار واضح تر به نظر آید. عکس توسط تلسکوپ 3.6 متری رصد خانه ی گرنوبل گرفته شده است


در پایان کاچنر می افزاید: ` ممکن است بتا نقاش، نشانه ی کوچکی از منظومه ی خورشیدی خودمان باشد و یا دلیلی بر وجود انواع دیگر سیستم های سیاره ای در آسمان زیبایی بالای سرمان. `

  امتیاز: 0.00    نمایش یاسخ های این پست  
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline معصومه قاسمی 3 ستاره ها ارسال ها: 372   در :  شنبه 15 مهر 1385 [05:18 ]
  کشف ‪ ۱۶‬سیاره احتمالی و افزایش امید به وجود حیات در خارج از منظومه شمسی
 

اخترشناسان در ناسا از وجود ‪ ۱۶‬سیاره احتمالی خارج از منظومه شمسی در فاصله ‪ ۲۶‬هزار سال نوری با زمین و مساحتی تقریبا برابر با سیاره مشتری خبر دادند.

برپایه آخرین گزارش‌های علمی انتشار یافته در اینترنت، نتایج مطالعه ‪ ۱۸۰‬هزار جرم آسمانی توسط تلسکوپ هابل در چارچوب طرح پژوهشی خارج از منظومه شمسی، نشان می‌دهد ممکن است میلیاردها سیاره در کهکشان ما وجود داشته باشد.

هابل با استفاده از اندازه‌گیری منحنی روشنایی کم نور یک ستاره هنگام عبور یک شی آسمانی از مقابل آن، توانسته این فرضیه را مطرح کند ولی مستقیما وجود سیاره‌های مورد نظر ثبت نکرده است.

هرچند این روش فقط به تخمین گستره دو سیاره احتمالی منجر شده ولی کارشناسان بر این باورند پژوهش و بررسی‌های بیشتر، ابعاد بزرگتر را ترسیم خواهد کرد و امکان پیش‌بینی واقعیت وجود هفت سیاره را ممکن می‌کند.

از سوی دیگر، ناسا قصد دارد تا سال ‪ ۲۰۰۸‬تلسکوپی را برای جستجوی سیاره‌های جدید در فضا مستقر کند.

این تلسکوپ که نام کپلر اخترشناس آلمانی قرن ‪ ۱۶‬بر آن گذاشته شده با یک متر قطر، قادر به جست وجوی سیاره‌هایی به اندازه زمین خواهد بود.

احتمال وجود چند سیاره حتی اندک دارای حیات یا امکان ایجاد زندگی، مهمترین انگیزه از انجام این پژوهش است که کپلر برای این هدف به فضا فرستاده خواهد شد.

  امتیاز: 0.00