منو
 صفحه های تصادفی
ابومنصور بن احمد
کاربردهای انتقال ژن به گیاهان
سنتز فاکتور ختم RF2 در مرحله ختم ترجمه
راههای جلوگیری از رفتارهای نامطلوب کودکان
فک خاکستری
کارو تلاش درفرهنگ اسلام
هندسه تصویری
گوزن زرد
جوشکاری آلومینیم با برق
چارلز تامس ریس ویلسن
 کاربر Online
191 کاربر online
 : تاریخ
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline رضا کبیری 1 ستاره ها ارسال ها: 17   در :  چهارشنبه 27 اردیبهشت 1385 [12:57 ]
  اخلاق ایرانی
 

ما ایرانیها اخلاق خوب داریم اخلاق بد هم زیاد داریم مجموعه این اخلاق فرهنگ ما را تشکیل می دهد که یا در مجموع در تقابل با اسلام است یا در جهت آن !

اما آیا واقعا چند درصد فرهنگ ما یعنی فرهنگ و آداب و رسوم ما ایرانیها با دینمان هماهنگی دارد ؟

  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline محمد رضا قدوسی 3 ستاره ها ارسال ها: 916   در :  جمعه 29 اردیبهشت 1385 [05:45 ]
  رنگ بومی
 

با سلام



به نظر می رسد که بسیاری از ویژگی های اخلاقی و فرهنگی ما ، به وضعیت بومی و منطقه ای ما بر گردد و نه بصورت مستقیم به دین و مذهبمان .

نمونه اش اینکه
در میان ما ایرانی ها ، شیعیان درصد بزرگی را تشکیل می دهند ،
اما
شیعیان در لبنان و عراق و کویت و هند و پاکستان هم هستند .

آیا رفتارهای فرهنگی و اخلاقی شیعیان عراقی و ایرانی یکسان اند ؟

حتی
به نظر می رسد که
در میان خود ایران هم ،
شیعیان در تهران با خوزستان ، تفاوت های بزرگی دارند و
البته یکسانی هایی هم دارند .

و همین طور میان مناطق دیگر .

به همین جهت
اخلاق ، برساخته فرهنگ محلی و ملی و پیشینه تاریخی
و به همراه
نوعی ارتباط فعال و سازنده و دو طرفه با دین است .

  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline آآوا رسا 3 ستاره ها ارسال ها: 143   در :  یکشنبه 31 اردیبهشت 1385 [14:49 ]
  `هفته میراث فرهنگی`...روی دفتر مشقت بنویس: من روی یادگاری، یادگاری نمی نویسم
 

این تیتر مطلبی است که در `میراث خبر` خواندم و من را واداشت که حتما ذکری از آن در انجمن بیاورم.

یکی از این مصادیق اخلاق ایرانی مطلبی است که در پی می آید . البته این مساله را در خیلی از کشورها که مثل خیلی از ما میراث فرهنگیشان را جزیی از هویتشان نمی دانند، می توان دید.
اما این را برای توجیه خودمان نگفتم که چون خیلیها مثل ما هستند پس این اخلاق ما درست است. گفتم چون از یکی از مسوولین میراث فرهنگی در تهران یک بار به من گفت : خیلی جا های دنیا این طوری است ، نگران نباش!!

از پلکان ورودی تخت جمشید که بالا می روی ، همان پلکان که وقتی روی آن راه می روی انگار روی تخت روان نشته ای ، شکوه و جلال دروازه ملل مسحورت می کند. داخل راهروی کوتاه و پر شکوه می شوی ، روی دیواره هایش دست می کشی تا با تاریخ حرف بزنی، برایت حرف بزنند این سنگ ها و حجاری ها. خوب گوش کن! آه نمی شنوی؟ این سنگ ها مویه نمی کنند؟

روی جای جای سنگ های این بنای بزرگ از دروازه ملل گرفته تا کاخ تچر ، تا روی سنگ هایی که نمای موزه تخت جمشید را جلوه داده اند زخم هایی است که با نوک تیز ابزارهای برنده کنده شده اند.

از میرزاده عشقی گرفته تا ناصرالدین شاه قاجار و سرباز صفر عصر پهلوی و همین بچه های کوچک مرودشت هر کدام زخمی زده اند و رفته اند. اما دردش توی بدن این سنگ ها مانده و زخمش هر شب وقتی که ماه ، نور ضعیفش را روی تنشان می اندازد آماس کرده و فردا روز دوباره شکوه و جلوه اش را بازیافته است.

این زخم ها را همه جا می شود دید از بیستون تا نقش جهان، تا قلعه های عباس آباد، تا گنبد قابوس، چغازنبیل ، کلیسای هوانس و گنبد سرخ و ... این زخم ها را می شود دید و خواند: یادگاری از... فلان/فلان/هزار و سیصد و بهمان.

قانون چه می گوید :

ماده 558 قانون مجازات اسلامی در مورد تخریب اموال فرهنگی و تاریخی می گوید :« اگر شخصی به بخشی از پیکره یک بنای تاریخی یا تمام آن یا به محوطه و آثار تاریخی کشور که بر اساس قوانین میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است آسیب برساند و موجب وارد آمدن خسارت و خدشه به آنها شود ، به حبس از یک تا 10 سال محکوم خواهد شد و شخص مرتکب باید جبران خسارت کند.

« یونس صمدی» مدیر سابق دفتر حقوقی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این باره می گوید : نوشتن یادگاری و حکاکی روی آثار و ابنیه تاریخی جرم محسوب شده و مطابق ماده 558 قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) ،با مجرمان برخورد قانونی می شود.

وی با اشاره به وسعت و پراکندگی ابنیه و آثار فرهنگی در کشور اضافه می کند :« بهترین راهکار جلوگیری از تخریب میراث تاریخی بر اثر این اقدام غیر فرهنگی برخی افراد،آموزش مردم، بالا بردن سطح آگاهی عمومی و ایجاد زیر ساخت های فرهنگی برای حفاظت و صیانت بیشتر از میراث فرهنگی کشور است و تا زمانی که این فرهنگ در سطح جامعه نهادینه نشود، حفاظت از میراث فرهنگی به دلیل وسعت ابعاد آن به طور کامل امکان پذیر نخواهد بود.

برخورد قانونی با تمام مجرمانی که بناهای تاریخی و فرهنگی را با نوشتن یادگاری ها و حکاکی تخریب می کنند از توان سازمان میراث فرهنگی و یا هر سازمان دیگری خارج است و تنها شناخت و آگاهی مردم از ارزش های میراث فرهنگی می تواند میزان تخریب بناها را کاهش دهد.

الفبای حفاظت روی تخته سیاه جامعه

محمد رضا کمالی`، جامعه شناس می گوید:« در صورتی که فرهنگ عمومی جامعه به این باور برسد که آثارتاریخی و باستانی کشور جزئی از هویت او و نسل های آینده محسوب می شود و کوچکترین آسیبی به آن،پایمال شدن حقوقی شخصی وعمومی جامعه را به دنبال دارد ،قطعا نه تنها ناآگاهانه درصدد تخریب یا حکاکی های غیر مجاز روی آنها بر نخواهد آمد بلکه خود به عنوان پاسدار میراث فرهنگی دغدغه حفاظت از این آثار را خواهد داشت .»

به گفته کمالی ، فرهنگ سازی در این زمینه باید به عنوان یکی از محور های اصلی در برنامه ریزی های فرهنگی قرار گیرد و تا زمانی که مسئولان فرهنگی کشور نسبت به این مهم توجه ویژه ای نشان ندهند بروز چنین وقایعی اجتناب ناپذیر خواهد بود و در این میان وزارت آموزش وپرورش به عنوان متولی اصلی امر آموزش از نخستین پایه های مدرسه ، دراین زمینه نقش بسیار مهم و کلیدی دارد.



http://www.chn.ir/news/?section=2&id=31454

من خودم در کاخ گلستان که قدیمی ترین کاخ موزه تهران است ، جلوی عمارت بادگیر آن دیدم که روی دیوار نوشته اند: `سلطان غم مادر`
بگذریم از حکاکی های دیگر...

این هفته میراث فرهنگی اگر به کاخ گلستان رفتید ، بعد از نمایشگاهی که در محوطه ی آن بر پا شده است ، حتما از `سلطان غم مادر ` هم بازدید کنید.winklolwink

  امتیاز: 0.00