عالمان برجسته در علم لغت، تفسیر و ادب عربی در عصر سلجوقی


عالمان برجسته در علم لغت، تفسیر و ادب عربی در عصر سلجوقی

در علم لغت، تفسیر و ادب عربی هم در این دوره علمای بزرگ ظهور کردند که بعضی از آنها در تاریخ لغت و ادب اسلامی شهرت پایدار یافتند. از این جمله؛

ابوالفضل میدانی «518 ق / 1124 م»

مؤلف کتاب مجمع الامثال و کتاب السامی فی السامی،

ابو عبدالله الزوزنی «489 ق / 1096 م»

صاحب کتاب المصادر،

ابوالقاسم محمود بن عمر الزفحشری «538 ق / 1143 م»

صاحب کتاب الکشاف فی تفسیر القرآن را می‏توان یاد کرد. در واقع کثرت علماء تفسیر و فقه و کلام و ادب عربی در این دوره به حدی است که ذکر مجرد نام آنها ممکن نیست. بدون شک توسعه مدارس در این عصر، هر چند اکثر آنها به تعلیم علوم شرعی اختصاص داشت، عامل عمده‏ای در پیدایش علمای بزرگ و آمادگی اذهان طالبان علم در رشته‏های دیگر بود.

تعداد بازدید ها: 4575