منو
 صفحه های تصادفی
مسلمان شدن عمرو بن جموح
تیپهای شخصیتی
دفتر دارائی
صدارت امین السلطان در دوره ناصرالدین شاه
کتابهای اختلالات روانی
چگونگی صلوات بر پیامبر اکرم
زلزله‌شناسی
اسحاق نیوتن
اکالیپتوس
آمار
 کاربر Online
482 کاربر online

بیماری سرخچه

تازه کردن چاپ
علوم طبیعت > علوم پزشکی (طب) > پزشکی > بیماریها
علوم طبیعت > زیست شناسی > میکرو بیولوژی > ویروس شناسی
علوم طبیعت > زیست شناسی > علوم جانوری > ایمنی شناسی
علوم طبیعت > علوم پزشکی (طب) > پزشکی > گوش و حلق و بینی
(cached)



نگاه کلی

بیماری سرخچه یکی از بیماریهای ویروسی شایع کودکان می‌باشد. مشخصات این بیماری پیدایش دانه‌هایی در پوست صورت و بدن می‌باشد. شیرخواران به علت ایمنی مادری معمولا تا شش ماهگی به این بیماری مبتلا نمی‌شوند. سپس در هر سنی آمادگی دارند، ولی اغلب در سنین 5 تا 14 سالگی به بیماری سرخچه مبتلا می‌گردند. علائم بیماری سرخچه در کودکان در مقایسه با بیماری سرخک خفیف است. بیماری سرخچه از این نظر اهمیت دارد که اگر خانم بارداری قبلا به سرخچه مبتلا نشده باشد و در سه ماه اول دوران بارداری مبتلا به سرخچه گردد، ویروس سرخچه بر روی جنین داخل رحم او اثر می‌کند و سبب ناهنجاریهایی از قبیل عقب افتادگی ذهنی ، کوری ، کری ، بیماریهای قلبی ، خونی و مغزی نوزاد می‌گردد. سرخچه مادرزاد یک عارضه خطیر و کشنده می‌باشد نوزادان مبتلا به این بیماری تا مدتها (8-6 ماه) ویروس را در بدن خود پرورش داده و انتشار می‌دهند.



تصویر




در ضمن این بیماری مسری و واگیری هم است که مصونیت دائم می‌دهد. عامل بیماری که ویروس RNA می‌باشد در ترشحات حلق و بینی وجود دارد. ممکن است از مادر به جنین منتقل شود. کودکان و همچنین افراد بالغ به این بیماری مبتلا می‌گردند. معمولا سرایت ناخوشی مستقیم یعنی در اثر تماس افراد سالم با بیماران است. سرخچه قبل از شروع علائم تا خاتمه مرض مسری می‌باشد. دوران نهفتگی مرض ، در حدود 6 تا 20 روز است. دوران حمله یا شروع بیماری خفیف است و گاهی علائم مهمی ندارد و با بالا رفتن نهفتگی مرض ، در حدود 6 تا 20 روز است. دوران حمله یا شروع بیماری خفیف است و گاهی علائم مهمی ندارد و با بالا رفتن مختصر تب و علائم زکامی مشخص می‌شود فقط با بروز گلگونه‌های بیماری است که بوجود آن می‌توان پی برد.

چطور ویروس سرخچه به دیگران سرایت می‌کند؟

ویروس این بیماری در ترشحات حلق ، دهان ، بینی و همچنین در مدفوع ، ادرار و خون کودکان مبتلا وجود دارد. این ویروس معمولا 7 روز قبل از پیدایش دانه‌ها و 7 تا 8 روز بعد از پیدایش دانه‌ها (جمعا 15 روز) در بینی و حلق کودک مبتلا وجود دارد و به اطراف منتشر می‌شود. بنابراین در این دوران مسری است. اگر کودک سالمی با کودک مبتلا به سرخچه تماس پیدا کند، ویروس سرخچه از راه دستگاه تنفسی فوقانی او وارد می‌شود و در بدن او تکثیر می‌یابد و 14 تا 21 روز بعد ، علائم بیماری سرخچه در کودک ظاهر می‌شود.

نشانه‌های بیماری سرخچه

کودک ابتدا کمی تب می‌کند و آب ریزش مختصری از بینی خواهد داشت. سپس دانه‌های صورتی رنگی در بدن او ظاهر می‌شود. مشخصات بیماری سرخچه این است که 24 ساعت قبل از پیدایش دانه‌ها ، غدد لنفاوی پشت گوش و گردن کودک بزرگ و متورم می‌گردد. دانه‌های بیماری سرخچه معمولا ریز ، صورتی رنگ و مختصری برجسته است و ابتدا از صورت شروع می‌شود و در خلال 24 ساعت به تمام بدن منتشر می‌گردد. دانه‌ها به سرعت پبشرفت می‌نمایند. بطوری که وقتی به پاهای کودک می‌رسد، دانه‌های صورت محو می‌شود و این دانه‌ها معمولا در روز سوم از بین می‌رود. غیر از دانه‌ها ممکن است بعضی از قسمتهای بدن قرمز رنگ شود. بعضی از کودکان ممکن است در دوران بیماری دچار درد و تورم مفاصل مخصوصا مفصل زانو گردد.



تصویر




پس از یک دوره کمون 21-14 روزه یک مرحله پیش درآمد کوتاه و نسبتا خفیف را تجربه می‌کند که با علائم کاتارال خفیف و لوزه دردناک پشت گوش ، گردن پشتی و پس‌سری مشخص می‌شود. بعد از 24 ساعت از التهاب لوزه‌ها ، یک راش در سر و گردن ، ظاهر می‌شود‌، سریعا به بدن گسترش پیدا می‌کند. علائم همراه التهاب حلق و بزرگی طحال می‌باشد. برخلاف سرخک در 24 ساعت به سرعت به تمام بدن انتشار می‌یابد و بزودی یعنی در عرض دو روز محو می‌گردد. بزرگی گلگونه‌های از سر سنجاق تا عدسی می‌رسد و لکه‌های آن در عرض 2 تا سه روز از بین می‌رود و مبتلا بهبود می‌یابد. پوست‌ریزی این بیماری چندان واضح نیست بیماران مبتلا به سرخجه برخلاف سرخک سرفه نمی‌کنند ولی ممکن است گلو و لوزه‌ها و مخاط دهان آنان کمی قرمز باشد.

مهمترین نشانه سرخچه غیر از گلگونه‌ها بزرگ شدن غده‌های لنفاوی پشت‌سری ، اطراف گردن ، کشاله ران و آرنج می باشد ، غدد بزرگ شده کمی دردناک می‌باشد از سه تا هفت روز دوام می‌یابد. گاه عناصری نیز در خون مبتلایان به سرخچه بوجود می‌آید (پلاسمنوسیتوز) که برای تشخیص و راهنمائی خوب است. سرخجه اصولا ناخوشی سبکی است که بیش از 3-5 روز طول نمی‌کشد ولی گاهی اوقات عوارض مغزی خطرناکی را در بردارد به علاوه اگر مادران حامله در سه ماه اول حمل مبتلا به سرخجه گردند احتمال دارد که فرزندان ناهنجار مانند کری ، لالی ، کوری و عوارض قلبی و غیره ببار آورند بنابراین بهتر است مادران جوان را از این بیماری در سه ماه آبستنی محفوظ داشت (با تلقیح واکسن زنده). بیماری سرخچه ممکن است علائم فوق را نداشته باشد یا علائم آنقدر خفیف باشد که پزشک و مادر نتوانند تشخیص دهند.

پیشگیری

تزریق گاماگلوبولین در افرادی که در معرض بیماری قرار گرفته‌اند از بروز علائم بیماری جلوگیری نمی‌کند ولی تغییرات سرولوژیک و انتقال بیماری مادر به جنین حتی با تزریق مقدار زیاد گاماگلوبولین بعد از قرار گرفتن در معرض بیماری دیده می‌شود. در کشور آمریکا برای ایجاد ایمنی بویژه در کودکان جوان از سال 1969 از واکسنهای زنده ضعیف شده سرخجه با کشت مکرر در سلولهای دیپلوئید فیبروبلاست اردک ، سگ ، خرگوش یا انسان استفاده می‌شود. هدف از این اقدام کاهش دادن شدت بیماری بین توده مردم در نتیجه کم کردن احتمال در معرض قرار گرفتن زنان باردار می‌باشد. نظریه اهمیت امکان فزونی افراد بالغ حساس ‌، علاقه روز افزونی در جهت بررسی سرولوژیک زنان باردار بالغ بدون سابقه ایمنی سازی افرادی که از نظر سرولوژی منفی هستند پیدا شده است.

ویروس های ضعیف شده واکسن را تا 4 هفته بعد از واکسیناسیون می‌توان در ترشحات مجاری تنفسی مشاهده کرد. ولی تصور می‌رود انتقال آن با افراد سالم ندرتا رخ می‌دهد. این امر در خانواده‌ای که بچه ها واکسینه شده‌اند برای زنان باردار مشکلی ایجاد نمی‌کند. واکسن در قریب 95 در صد افراد واکسینه شده آنتی کور تولید می‌کند ولی درجه ایمنی و دوام آن مسئله ای است که باید مورد